Chcąc umożliwić najbardziej optymalne warunki do rozwoju różaneczników, należy przede wszystkim zapewnić im odpowiednie kwaśne podłoże. Zbyt wysoki odczyn pH można regulować dodając np. kwaśnego torfu.

Wapienna gleba jest przyczyną między innymi niedoboru magnezu, który można dostarczyć krzewom w postaci soli gorzkiej np. kizerytu. Ponadto raz w roku warto nawieźć krzewy nawozem dla roślin kwaśnolubnych.

Różaneczniki kwitną wiosną z pąków zawiązanych poprzedniej jesieni, dlatego istotne jest ich późnojesienne okrywanie i zabezpieczenie przed mrozami. Roślin tych zazwyczaj się nie tnie, a ewentualne cięcie pielęgnujące wykonuje się latem (po kwitnieniu). Istotne jest jednak usuwanie pędów mechanicznie uszkodzonych i zaatakowanych przez szkodniki.

Podczas kwitnienia należy regularnie odrywać przekwitnięte kwiaty, aby nie doprowadzić do zawiązania nasion i tym samym do niepotrzebnego zużycia energii.

Różaneczniki są podatne na różne choroby wywoływane przez grzyby powodujące głównie brązowienie pąków, liści, a w efekcie obumieranie całych pędów roślin. Najlepszym sposobem jest odcinanie chorych części krzewów po zauważeniu pierwszych objawów i zastosowanie odpowiedniego oprysku.

W przypadku zarazy wierzchołków pędów stosuje się preparat Precivur Energy 840 SL 0,2% co około 10 dni. Na nekrozę najlepiej działa Biosept 33 SL (0,05%), Bioczos BR, Bravo 500 SC (0,2%), Dithane M-45 80 WP (0,2%) lub Topsin M 70 WP (0,1%) - stosowane dwukrotnie co 2 tygodnie. Zaś fytoftorozę najskuteczniej zwalcza Sadofan Manco 64 WP (0,2%) lub Aliette 80 WP 0,2%).