Azalie to nazwa charakterystycznej grupy różaneczników (Rhododendron) (botanicznie zaliczanej do sekcji Azalea). Tak samo jak pozostałe różaneczniki, są one często nazywane rododendronami i należą do rodziny rodziny wrzosowatych (Ericaceae).

Azalie odróżniają się od innych różaneczników liśćmi – mniejszymi (małymi lub średniej wielkości), owalnymi, cieńszymi i lekko owłosionymi. Z reguły też mają mniejsze, lejkowate kwiaty o 5 pręcikach. Kwitnienie krzewów przypada na maj-czerwiec.

Dwie najczęściej uprawiane w ogrodach grupy to:

  • azalie wielkokwiatowe – pokrój początkowo luźny, ale z wiekiem krzewy stają się zwarte, a ich liście przebarwiają się i opadają na zimę!
  • azalie japońskie – mają zwarty, niski pokrój, a ich liście są zimozielone lub półzimozielone.

Wymagania i uprawa

Zależnie od grupy, azalie różnią się nieznacznie wymaganiami co do stanowiska: azalie wielkokwiatowe rosną dobrze zarówno w słońcu jak i w cieniu oraz są odporne na mróz, a japońskie preferują półcień i mają umiarkowaną mrozoodporność. Wszystkie najlepiej się czują w miejscach osłoniętych od wiatru.

Krzewy te potrzebują kwaśnego, próchnicznego i wilgotnego podłoża. Starsze okazy wytrzymują jedynie krótkotrwałą suszę.

Aby azalie pięknie i obficie kwitły, powinno się je dokarmiać nawozami dla roślin kwasolubnych.

Azali nie tniemy. Jeżeli jest jednak taka konieczność zabieg ten wykonujemy latem i w jak najmniejszym stopniu.

Zastosowanie

Można uprawiać je w donicach na taras i balkon lub w gruncie. Niekiedy są sadzone w ogrodach naturalistycznych, gdzie dobrze się prezentują przy stawach i pod drzewami iglastymi.

Przykładowe odmiany


Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: Katarzyna Jeziorska, iVerde, Praktiker