Azalia japońska ‘Kermesina Rosea’

Pierwsze wzmianki o hodowli azalii japońskich sięgają ósmego wieku. Krzewy uprawiano zarówno ze względów na ich wspaniałe walory ozdobne, jak i właściwości lecznicze. Pierwsze rośliny sprowadzono do Europy w 1823 roku.

Dzięki bogatej różnorodności i kolorystyce kwiatów, od żółtych, przez pomarańczowe do czerwonych, rośliny te wykorzystywano do uzyskiwania nowych mieszańców i odmian. Obecnie na świecie istnieją tysiące odmian, a ich systematyka jest niesłychanie zawiła, dlatego określenie azali japońskich nabrało szerszego znaczenie i obejmuje już nie tylko gatunek, ale również mieszańce międzygatunkowe.

Azalia japońska (Rhododendron) ‘Kermesina Rosea’ znana też pod nazwą ‘Kermesinum Rosé to jedna z najpiękniejszych i najbardziej popularnych, zimozielonych odmian azali japońskiej, uzyskana w 1972 roku w miejscowości Hankhausen przez szkółkarza Augusta Wemkena, jako mutacja na odmianie ‘Kermesina’.

Swoją popularność ta efektowna roślina zawdzięcza wysokiej odporności mrozowej, kompaktowym rozmiarom i atrakcyjnej aranżacji gałązek. Karłowe, wolno rosnące krzewy charakteryzują się poduchowatym, spłaszczonym pokrojem i piętrowym ułożeniem pędów, tworzących wrażenie naturalnego bonsai. Rośliny osiągają 0,5-0,8 m wysokości i około 1 m szerokości.

Fot. Grzegorz Falkowskie (ZSzP)

Zobacz więcej ciekawych azalii

Na licznych pędach tworzą się 2 rodzaje liści: wiosenne, rozmieszczone na całej długości młodych przyrostów oraz letnie, skupione na wierzchołkach pędów wokół pąków kwiatowych, nieco mniejsze i grubsze od wiosennych.

Blaszki liściowe azalii japońskiej 'Kermesina Rosea' są ciemnozielone, pokryte gęsto włoskami. W okresie zimy liście utrzymuje się na krzewie przybierając lekko winny odcień. Krzewy zakwitają obficie w drugiej połowie maja. Dwubarwne, biało-różowe kwiaty mają od 2,5 do 3,5 cm średnicy.

Uprawa i wymagania

Podobnie jak inne roślin z rodziny wrzosowatych, azalie japońskie wymagają gleb kwaśnych, o odczynie pH w granicach 4-5,5. Krzewy preferują podłoża żyzne, stale umiarkowanie wilgotne, ale przepuszczalne, bogate w próchnicę. Rośliny najlepiej sadzić w lekkim półcieniu, po uprzednim, starannym przygotowaniu miejsca sadzenia.

Ponieważ system korzeniowy roślin wrzosowatych jest płytki i złożony z licznych, bardzo drobnych korzeni, dół pod różaneczniki i azalie nie musi być głęboki, ale odpowiednio szeroki.

Jeśli podłoże ma nieodpowiedni odczyn, przed sadzeniem należy wymieszać je z kwaśnym torfem z dodatkiem przekompostowanej kory sosnowej. Azalie japońskie sadzone na stanowiskach słonecznych wymagają częstszego podlewania i zabezpieczenia przed wysychaniem, także w okresie zimy, zwłaszcza we wschodnich rejonach kraju. Do okrywania można wykorzystać stroisz lub białą agrowłókninę.

Ściółkowanie podłoża przekompostowaną korą sosnową zabezpiecza korzeniowy przed przemarzaniem, skutecznie ogranicza wysychanie podłoża, hamuje rozwój chwastów i sprzyja utrzymaniu kwaśnego pH.

Gdzie posadzić?

Azalie japońskie doskonale sprawdzają się w niewielkich ogrodach przydomowych, na skalniakach, wrzosowiskach oraz ogrodach japońskich. Nadają się również do uprawy w pojemnikach. Bardzo dobrze komponują się na rabatach z wolno rosnącymi krzewami iglastymi.