Wilgotna jesień sprzyja aktywności ślimaków oraz składaniu przez nie jaj. Ukryte w osłoniętych miejscach mogą przetrwać chłodne miesiące, a młode osobniki pojawią się wiosną, gdy na grządkach zaczną wyrastać pierwsze delikatne siewki. Jesienne porządki są więc dobrą okazją, aby ograniczyć liczebność szkodników bez rozsypywania preparatów na całej działce.

Wykopanie roślin to dopiero początek. Nawet zdrowe, dobrze wykształcone bulwy mogą w ciągu kilku miesięcy spleśnieć, zgnić albo przeciwnie – tak mocno wyschnąć, że wiosną nie będą zdolne do prawidłowego wzrostu. Dlatego warunki zimowania trzeba dostosować do rodzaju rośliny, a nie po prostu schować wszystkie wykopane części podziemne do jednej skrzynki w piwnicy.

Problem najłatwiej zauważyć po deszczu albo podczas wietrznej pogody. Korona wychyla się na boki, pień pracuje, a razem z nim zaczyna przesuwać się ziemia wokół podstawy drzewa. W takiej sytuacji warto zareagować szybko, ponieważ ciągłe poruszanie bryły może zrywać powstające młode korzenie, czyli dokładnie te, których roślina potrzebuje do dobrego startu.

W przypadku aronii łatwo dać się zwieść wyglądowi. Owoce stosunkowo wcześnie przybierają charakterystyczną, niemal czarną barwę, ale ciemna skórka nie oznacza jeszcze pełnej dojrzałości konsumpcyjnej. Dlatego zamiast opróżniać krzew natychmiast po przebarwieniu jagód, warto obserwować je jeszcze przez kolejne dni.

Dobrze przeprowadzona pielęgnacja trawnika po sezonie ogranicza filc, poprawia dostęp powietrza i wody do korzeni oraz zmniejsza ryzyko problemów, które często ujawniają się dopiero wiosną. Najlepszym okresem na większość prac regeneracyjnych jest wrzesień i początek jesieni, gdy gleba jest jeszcze ciepła, a trawa nadal aktywnie rośnie.