Sosna pospolita 'Watereri'

Sosna pospolita (Pinus sylvestris) ' Watereri' jest początkowo gęsta i regularnie kulista. Później, w miarę wzrostu, staje się szerokostożkowata i dość luźna. Docelowo może dorastać do 3-5 m wysokości i osiągnąć średnicę do 4 metrów. Starsze okazy są zwykle wielopniowe, ogołocone z gałęzi w dolnych partiach.

Roślina ta ma igły typowe dla sosny zwyczajnej – zebrane w pęczkach po dwa; są one sztywne, niekiedy lekko skręcone, niebieskozielone, a niekiedy srebrzystozielone. Szyszki odmiany 'Watereri' są również typowe dla gatunku – jajowate, długości do 5 cm; początkowo brązowe, po dojrzeniu szare i matowe. Dojrzewają w drugim roku, ale otwierają się dopiero w trzecim.

Odmiana sosny 'Watereri' występuje także pod nazwami synonimicznymi Pinus sylvestris f. pumila, P. sylvestris 'Pumila', P. sylvestris var. nana, P. sylvestris var. pumila. Została znaleziona na stanowisku naturalnym w Horsell Commonn w Anglii w 1865 roku przez Anthonego Waterera i wprowadzona do uprawy przez jego szkółkę w Knap Hill.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Zobacz więcej ciekawych sosen

Uprawa i wymagania

Odmiana 'Watereri' wykazuje pełną mrozoodporność (strefa 2). Do prawidłowego wzrostu wymaga stanowisk słonecznych. Jest tolerancyjna w stosunku do podłoża, ale najlepiej czuje się na glebach lekkich, przepuszczalnych, niezbyt wilgotnych o kwaśnym lub lekko kwaśnym odczynie. Zupełnie dobrze radzi sobie jednak na glebach o pH obojętnym, a nawet słabo zasadowym.

Jest to sosna odporna na suszę, natomiast nie toleruje zanieczyszczenia powietrza, co objawia się zrzucaniem już dwuletnich igieł. W warunkach optymalnych bardzo często zachowuje igły czteroletnie.

Gdzie posadzić?

Sosna pospolita 'Watereri' polecana jest do ogrodów przydomowych i parków. Najlepiej sadzić ją pojedynczo, czasami w małych grupach aby wyeksponować jej kształt i zabarwienie igieł. Zupełnie dobrze znosi strzyżenie. Zabiegu tego powinniśmy dokonywać po to, aby zapobiec zbyt silnemu rozrastaniu się drzew i przez to utraty efektownego pokroju.

Cięcia dokonujemy albo gdy roślina wytwarza młode przyrosty i wtedy je uszczykujemy ręcznie, skracając mniej więcej o połowę lub w okresie zimowym, kiedy w pędach jest stosunkowo niewiele żywicy, która oklejając sekator i bardzo utrudnia cięcie.

Obecnie w szkółkach możemy kupić rośliny odmiany ‘Watereri’ szczepione tuż przy ziemi lub też jako formy pienne. W drugim przypadku drzewko powinniśmy uprawiać przez pierwszych kilka lat przy paliku.