Pelargonia rabatowa (Pelargoniom zonale, syn P. hortorum) należy do rodziny bodziszkowatych (Geraniaceae). Pochodzi z Afryki, chociaż odmiany dostępne w sprzedaży są wyselekcjonowane przez botaników.

To krótkowieczna, drewniejąca u podstawy bylina, osiągająca zwykle do 50 cm wysokości. Posiada okrągławe, karbowane na brzegach liście, wydzielające intensywny zapach. Okres kwitnienia jest zróżnicowany – najczęściej od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Kwiaty – pojedyncze, półpełne lub pełne. Mają barwę białą, różową, fioletową, czerwoną lub mieszaną. Owocem jest zamknięta, sucha rozłupnia.

Wymagania i uprawa:

Pelargonia rabatowa (jak wszystkie rośliny z tego rodzaju) jest łatwa w uprawie. Lubi stanowiska słoneczne, jednak radzi sobie także w półcieniu. Nie ma dużych wymagań glebowych – podłoże powinno być przede wszystkim przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Dobrym podłożem jest torf wymieszany z piaskiem.

Pelargonie na zewnątrz, w gruncie lub pojemnikach, można uprawiać od drugiej połowy maja. Jesienią (przed nadejściem mrozów!) należy przenieść je do widnego, chłodnego pomieszczenia.

Roślina wymaga regularnego podlewania (w czasie upałów nawet co 1-2 dni). Należy przy tym uważać, aby nie moczyć liści i kwiatów. Dodatkowo można ją regularnie nawozić (co 1-2 tygodnie) nawozami specjalistycznymi dla pelargonii lub do roślin o ozdobnych kwiatach. Zaleca się uszczykiwać przekwitające kwiaty i pędy (dla lepszego krzewienia). Może być atakowana przez mszyce i ślimaki.

 

Zastosowanie:

Pelargonię rabatową, jak sama nazwa wskazuje, powszechnie uprawia się w gruncie – na rabaty. Roślinę można jednak uprawiać w pojemnikach na balkonach, czy tarasach. To tradycyjny gatunek ceniony w ogrodach wiejskich.

Zdjęcia tytułowe: "Pelargonium zonale 'Tango Bravo Light Pink' - Pelargonia pasiasta"/ Babij / CC BY-SA 2.0, Manfred Antranias Zimmer / Pixabay