Spis treści
Jak wygląda rdestówka bucharska?
Rdestówka bucharska (Fallopia baldschuanica) wytwarza długie, cienkie, wijące się pędy osiągające do 15 m wysokości. Pokryte są one dużą ilością wydłużonych, lekko sercowatych, jasnozielonych liści (zwykle z falistym brzegiem), nie przekraczających 10 cm długości. Kwiaty są białe (u odmian także różowe), drobne, zebrane w duże wiechowate kwiatostany. Kwitnienie tego gatunku jest późne i długie – trwa zwykle od lipca do pierwszych jesiennych przymrozków.
|
Wymagania i uprawa rdestówki
Ma stosunkowo małe wymagania uprawowe. Dobrze rośnie na każdej przeciętnej glebie ogrodowej i jest dosyć tolerancyjna na suszę. Jednak w okresach letniej suszy zdecydowanie pozytywnie reaguje na nawadnianie.
Stanowisko do uprawy powinno być słoneczne lub półcieniste.
Mrozoodporność jest średnia i w okresie ostrych zim rośliny przemarzają. Jednak po przycięciu suchych gałęzi bardzo szybko odbudowują utracone pędy. Najlepiej uprawiać ten gatunek w Polsce zachodniej, w pasie nadmorskim a w centralnych częściach kraju lepiej zimuje w miastach. Jest gatunkiem bardzo rzadko atakowanym przez choroby i szkodniki.
Nie wymaga corocznego cięcia, ale zbyt ekspansywnie rozrastające się egzemplarze można z powodzeniem przycinać. Pnącze to wymaga zdecydowanie silnych podpór, gdyż słabsze konstrukcje pod jej dużym ciężarem mogą ulec zniszczeniu!
Gdzie posadzić rdestówkę bucharską?
Z uwagi na błyskawiczny wzrost jest to idealna roślina do uzyskiwania tzw. szybkich efektów, dlatego znalazła szerokie zastosowanie jako pnącze do pokrywania ekranów dźwiękochłonnych. Ale oprócz ekranów warto ją sadzić także dla osłony wszelkiego rodzaju miejsc, które można nazwać mało atrakcyjnymi czy wręcz brzydkimi. W każdym mieście a także na wsi można je spotkać naprawdę często. Obsadzone rdestówką szybko staną się „niewidzialne” pod gąszczem pędów, liści i kwiatów.
|
Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski (ZSzP) Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl |
