Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus) to roślina wieloletnia należąca do rodziny różowatych (Rosaceae). W środowisku naturalnym występuje na Bałkanach, Kaukazie oraz w Azji Mniejszej. W naszym klimacie krzew ma wzniesiony, rozłożysty pokrój i osiąga zwykle 2-4 m wysokości. Liście są eliptyczne, grube, błyszczące o ciemnozielonej barwie (przypominają liście laurowe - stąd nazwa).

Laurowiśnia kwitnie od kwietnia do maja. Białe, drobne, pięciopłatkowe kwiaty zebrane są w grona. Po kwitnieniu roślina wytwarza rzadkie owoce o kulistym kształcie i czarnej barwie. Nie nadają się do spożycia - są trujące podobnie jak pozostałe części rośliny.

Uprawa laurowiśni wschodniej

Laurowiśnię wschodnią może rosnąć zarówno na stanowiskach słonecznych jak i bardziej zacienionych. Optymalne podłoże jest żyzne, bogate w wapń, umiarkowanie wilgotne. Roślina dobrze reaguje na ściółkowanie i nawożenie kompostem. Cięcie wykonuje się w razie potrzeby. Problemem w uprawie jej mrozoodporność - roślinę należy osłaniać na zimę, ale i to nie gwarantuje, że przetrwa do wiosny. Czasem wystarczy jednak usunięcie przemarzniętych pędów i roślina szybko odrasta. Krzew można rozmnażać przez sadzonki pędowe ukorzeniane latem w mieszance wilgotnego torfu i piasku.

Zastosowanie

Laurowiśnię wschodnią z powodzeniem można sadzić w mniejszych ogrodach. Nadaje się do formowania żywopłotów. Krzew jest również chętnie stosowany w urządzaniu zieleni miejskiej oraz jest doskonałym zielonym tłem dla bylin.

fot. Leonora Enking/flickr.com.cc., Hans Braxmeier/Pixabay