Pieris japoński ‘Katsura’

Pieris japoński (Pieris japonica) ‘Katsura’ to niewielki krzew o wzniesionym, zwartym pokroju i umiarkowanym tempie wzrostu. Po kilkunastu latach uprawy roślina osiąga niewiele ponad 1 m wysokości i szerokości. Młode, rozwijające się liście są ciemnoczerwone, potem stają się czerwonobrunatne; przybierają barwę dojrzałych wiśni.

W języku japońskim słowo katsura oznacza perukę, co faktycznie trafnie nawiązuje do odmiennego wyglądu krzewów w okresie tworzenia barwnych, młodych liści. 

W pełni dojrzałe blaszki liściowe są lancetowate, skórzaste, ciemnozielone. Pąki kwiatowe zawiązują się pod koniec lata na wierzchołkach pędów. Jasnoróżowe, dzwoneczkowate kwiaty są zebrane w przewieszające się wiechy. W zależności od temperatury, otwierają się od kwietnia do maja. W trakcie kwitnienia, przy słonecznej i ciepłej pogodzie, krzewy są oblatywane przez pszczoły i trzmiele.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Uprawa i wymagania

Pieris japoński 'Katsura' do prawidłowego wzrostu wymaga gleb kwaśnych, próchnicznych i stale umiarkowanie wilgotnych, stanowisk osłoniętych i zacisznych, półcienistych, najlepiej o wystawie wschodniej lub zachodnie, gdzie słońce operuje z rana lub wieczorem, a w południe rośliny są ocienione.

Ponieważ krzew nie jest w pełni odporny na mróz w najchłodniejszych, północno-wschodnich rejonach kraju wymaga dobrego zabezpieczania na zimę – okrywania stroiszem lub agrowłókniną. Glebę wokół krzewów warto ściółkować przekompostowaną korą sosnową. Zabieg ten zabezpiecza płytki system korzeniowy przed przemarzaniem oraz dodatkowo sprzyja utrzymaniu kwaśnego odczynu podłoża.

Pielęgnacja pierisa 'Katsura' w trakcie okresu wegetacyjnego ogranicza się do podlewania i ewentualnego nawożenia specjalnymi nawozami do roślin kwasolubnych, w dawkach stosowanych zgodnie z zaleceniami producentów.

Gdzie posadzić?

Podobnie jak większość roślin wrzosowatych, pieris japoński 'Katsura' najlepsze warunki wzrostu znajduje w kilkunastoletnich lub starszych ogrodach, gdzie wytworzył się mikroklimat sprzyjający roślinom zimozielonym, czyli tam, gdzie są miejsca zacisze, panuje wyższa wilgotność powietrza, a w podłożu znajduje się materia organiczna.

Ta odmiana pierisa dobrze prezentuje się w towarzystwie różaneczników, kiścieni, kalmii, wśród drzew i krzewów iglastych oraz innych gatunków roślin zawsze zielonych.