Biota wschodnia 'Justyna'

Biota wschodnia (Platycladus orientalis) 'Justyna', syn. 'Justynka', jest jedną z ciekawszych, dostępnych w krajowych szkółkach odmian bioty wschodniej. To odmiana wyselekcjonowana w latach 80 XX wieku przez Bolesława Wituszyńskiego, polskiego ogrodnika i uznanego hodowcę róż. Jest to zwarty, wielopędowy, wolno rosnący krzew o jajowatym pokroju, osiągający po 10 latach uprawy około 1 m wysokości.

Roślina charakteryzuje się jasnozieloną barwą łusek oraz równoległym ułożeniem gałązek. Pędy są wzniesione, gałązki delikatne, wachlarzowato rozgałęzione w jednej płaszczyźnie, ustawione pionowo, pokryte płaskimi łuskami. Ich intensywna barwa utrzymuje się przez cały rok, także w okresie zimy.

Na dorosłych egzemplarzach, zwykle dopiero po wielu latach uprawy, mogą pojawić się okrągławe szyszki zbudowane ze sztywnych łusek z charakterystycznie odgiętymi, hakowatymi wyrostkami na wierzchołkach. Szyszki te przed dojrzeniem są ozdobne, zielone, przyciągają uwagę oryginalnym kształtem. Po dojrzeniu brązowieją i wysychają, uwalniając drobne nasiona.

Uprawa i wymagania

Odmiana 'Justyna' jest nieco bardziej odporna na mróz od najpopularniejszej odmiany bioty wschodniej – żółtolistnej 'Aurea Nana'. Może być sadzona niemal na całym obszarze kraju, z wyjątkiem Suwalszczyzny i rejonów podgórskich, gdzie w ostre zimy młode egzemplarze są narażone na przemarzanie.

Na skutek silnych opadów mokrego śniegu gałązki mogą uginać się i łamać, dlatego późną jesienią rośliny warto lekko związać sznurkiem, co zabezpieczy krzewy przed deformacją.

Biota wschodnia preferuje gleby wapienne, stanowiska ciepłe i słoneczne, jest rośliną o niewielkich wymaganiach pokarmowych i wilgotnościowych, dobrze znosi upały. Zwykle rośnie zdrowo i nie jest atakowana przez szkodniki. Ze względu na wolne tempo wzrostu nie wymaga cięcia.

Gdzie posadzić?

Biota wschodnia 'Justyna' nadaje się do tworzenia niewysokich żywopłotów. Najlepiej prezentuje się w ogródkach przydomowych, sadzona na rabatach pomiędzy innymi roślinami iglastymi oraz na wrzosowiskach. Nadaje się do sadzenia na cmentarzach. Pośród gęsto ułożonych pędów doskonałe warunki lęgowe znajdują ptaki.

Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich Zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski (ZSzP) Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl