Skaryfikacja nasion | Po co i jak to zrobić?

Czym jest skaryfikacja nasion?

Większość gatunków roślin uprawianych w Polsce ma swój czas spoczynku, który sprawia, że nasiona bezpośrednio po upadnięciu na glebę nie kiełkuje. Dzięki temu nie są one narażone na działanie niskich jesiennych i zimowych temperatur oraz działanie różnych mikroorganizmów, które naruszają twardą osłonę nasiona, umożliwiając kiełkowanie w odpowiednim czasie.

Proces kiełkowania można jednak przyspieszyć, a czas spoczynku znacznie skrócić stosując skaryfikację, która umożliwi wcześniejsze "rozbudzenie się" nasion.

Skaryfikacja to mechaniczne, termiczne lub chemiczne zmniejszenie osłonki nasiona.

Po co wykonywać skaryfikację nasion?

Skaryfikację stosuje się przede wszystkim, aby przygotować nasiona do siewu, umożliwiając im szybsze kiełkowanie. Stosuje się go przede wszystkim u roślin o nasionach z twardą i grubą łupiną, która nie przepuszcza wody ani tlenu, a więc w przypadku nasion:

• kasztanowca,
• buka,
• grabu,
• cisa,
• jałowca,
• dracen i palm.
  
  

Jak przeprowadzić skaryfikację nasion?

W przypadku dużych nasion najlepiej zastosować skaryfikację mechaniczną, a więc nacięcie lub nakłucie nasiona. Osłonkę można również przetrzeć papierem ściernym bądź nadpiłować pilnikiem. Należy przy tym zachować dużą ostrożność, aby nie uszkodzić zarodka.

Do mniejszych nasion doskonale sprawdzi się skaryfikacja chemiczna i termiczna. Skaryfikacja termiczna polega na zanurzeniu nasion we wrzątku, a następnie włożenie ich do lodowatej wody. Skaryfikacja chemiczna wymaga 3% roztworu kwasu siarkowego, w którym moczy się nasiona, ale metoda ta jest rzadko stosowana ze względu na duże ryzyko uszkodzenia nasiona.

Po skaryfikacji nasiona powinniśmy od razu wysiać do podłoża, gdyż uszkodzenie łupiny zwiększa wrażliwość zarodka na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych.

Tekst: Redakcja ZielonyOgródek.pl, G.T., zdjęcie tytułowe: Syda_Productions / Depositphotos