Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) należy do rodziny mydleńcowatych (Sapindaceae). W środowisku naturalnym występuje niemal w całej Europie, w tym w Polsce. To okazałe drzewo o rozłożystej, kopulastej koronie osiągające 20-25m wysokości.

Wytwarza duże, dłoniastozłożone liście. Kwiaty są okazałe - mają białą lub kremową barwę i zebrane są w długie wiechowate kwiatostany. Kasztanowiec kwitnie od maja do czerwca. Owocuje od września do października. Owocem jest kasztan osłonięty kolczastą torebką.

Wymagania i uprawa

Kasztanowiec zaleca się uprawiać w miejscu słonecznych, chociaż znosi także częściowe zacienienie. Preferuje gleby przepuszczalne, żyzne, zasobne w składniki pokarmowe - wtedy optymalnie rozwija się i jest odporniejszy na choroby oraz szkodniki. Gatunek jest mrozoodporny - jedynie młode okazy powinno się osłaniać. Znosi zanieczyszczenia powietrza.

Roślinę warto podlewać w czasie susz - źle znosi niedobór wody. Na mniej zasobnych glebach, np.: z dużą ilością frakcji piasku, zaleca się stosować nawozy organiczne. Drzewo można rozmnażać przez wysiew nasion lub szczepienie, na potrzeby przydomowego ogrodu lepiej opłaca się jednak kupić gotowe sadzonki. Problemem w uprawie jest szrotówka kasztanowcowiaczka i choroby grzybowe. Należy prowadzić więc profilaktyczne działania ochronne (preparaty ekologiczne, gnojówki, itp.).

Zastosowanie

Kasztanowiec ze względu na osiągane rozmiary powinno się sadzić w dużych ogrodach oraz parkach. Może rosnąć pojedynczo jako wyeksponowany soliter lub w grupie tworząc aleje. Warto zwrócić przy tym uwagę, że z reguły pod kasztanowcem żadna zieleń nie chce prawidłowo rosnąć. Takie miejsce można zagospodarować wysypując korę, budując mini-taras lub ustawiając ławkę. Kasztanowce pełnią ważną rolę ekologiczną - dają pokarm ssakom leśnym, np.: sarnom i jeleniom. Dla człowieka owoce są niejadalne. Drzewo znajduje zastosowanie także w ziołolecznictwie.

Zdjęcie: pixabay.com, CC0 Creative Commons