Logo
Logo

Świerk serbski

Świerk serbski to cenny gatunek i piękne drzewo iglaste. Jest polecany do stosowania w zieleni miejskiej i świetnie przystosowany do uprawy w warunkach klimatycznych Polski. Sprawdza się głównie w dużych ogrodach. Ma ładny pokrój i wąską sylwetkę, którą wykorzystuje się do tworzenia wysokich żywopłotów. Dowiedz się, w jakich warunkach najlepiej sadzić ten gatunek świerka.

Spis treści
Jak wygląda? Jak uprawiać? Gdzie sadzić?

Świerk serbski (Picea omorika) to endemit i relikt trzeciorzędowy, obecnie naturalnie spotykany tylko na niewielkim obszarze doliny rzeki Driny płynącej przez góry Bośni i Hercegowiny.

Został znaleziony i opisany dopiero w 1877 r. Co ciekawe, w okresie trzeciorzędowym gatunek ten porastał całą Europę Środkową, także tereny naszego kraju. Z tego względu niektórzy botanicy uznają go za gatunek krajowy.

W przeciwieństwie do innych uprawianych u nas gatunków świerków, świerki serbskie charakteryzują się pełnym ugałęzieniem korony (utrzymywanie dolnych gałęzi) nawet w wieku kilkudziesięciu lat. Fakt ten czyni go niezwykle przydatnym drzewem do tworzenia szpalerów i wysokich żywopłotów osłonowych.

Świerki serbskie są często sadzone w krajach leżących na północy Europy – Finlandii, Szwecji oraz Norwegii.

 
świerk serbski Picea omorika Fot. Grzegorz Falkowski ZSzP
Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Drzewa tego gatunku świerka dorastają do 30 m wysokości – tworzą smukłe, wąskostożkowate korony. Gałęzie boczne są krótkie i charakterystycznie łukowato wygięte, o wierzchołkach wzniesionych do góry, pokryte krótkimi igłami do 2 cm długości.

Igły świerka serbskiego są z wierzchu ciemnozielone, od spodu z szerokimi białymi paskami woskowego nalotu. Biała spodnia strona igieł jest widoczna na uniesionych końcach pędów bocznych oraz zwisających gałązkach, dając ciekawy efekt kolorystyczny. 

Świerki serbskie już w młodym wieku pokrywają się dużą liczbą drobnych szyszek (do 6 cm długości); szyszki początkowo są ciemnofioletowe, po dojrzeniu stają się brązowe.

Czy rośliny przetrwają wakacje bez Ciebie? Tak, dzięki tym urządzeniom do automatycznego podlewania
Przeczytaj także
Czy rośliny przetrwają wakacje bez Ciebie? Tak, dzięki tym urządzeniom do automatycznego podlewania

Uprawa i wymagania

Ze względu na późne rozpoczynanie wegetacji wiosną, świerk serbski praktycznie nie jest uszkadzany przez przymrozki. W naszych warunkach klimatycznych jest gatunkiem mrozoodpornym, polecanym do uprawy na terenie całego kraju.

Ma przeciętne wymagania glebowe i wilgotnościowe, dobrze rośnie na glebach świeżych, przepuszczalnych, gliniasto-piaszczystych, lekko kwaśnych, w miejscach umiarkowanie wilgotnych, lecz nie podmokłych. W przypadku zalewania systemu korzeniowego rośliny mogą być porażane przez patogeny odglebowe, które powodują zamieranie drzew.

Jednak gatunek ten jest rzadko atakowany przez szkodniki lub porażany przez choroby. Nie wymaga też żadnych specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Drzewa należy sadzić na stanowiskach słonecznych. Zaletą świerka serbskiego jest wysoka tolerancja na suszę, a także na suche i zanieczyszczone powietrze.

Gdzie posadzić?

Ze względu na dużą odporność na zanieczyszczenie powietrza jest to najlepszy gatunek świerka do sadzenia w terenach zurbanizowanych i przemysłowych. Nie bez znaczenia jest także szybkie tempo wzrostu tego gatunku, pozwalające uzyskiwać zakładane efekty w ciągu kilku lat od posadzenia.

Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich
Zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na: e-katalogroslin.pl

Autor
Świerk serbski
Świerk serbski
Związek Szkółkarzy Polskich

Związek Szkółkarzy Polskich to stowarzyszenie producentów drzew, krzewów i bylin, a także roślin owocowych. W zielonym ogródku publikuje praktyczne poradniki dot uprawy roślin oraz roślinne nowości.

Tagi
Więcej na ten temat
Zwiń Pokaż więcej (2)