Janowiec lidyjski

Janowiec lidyjski (Genista lydia) to pochodzący z Bałkanów krzew, zwany też janowcem bułgarskim, jest bliskim krewnym szczodrzeńców i żarnowców. Jego zielone pędy przypominają gałązki przęśli. Wczesną wiosną krzew pokrywa się masą złocistych, żółtych kwiatów.

Janowiec lidyjski osiąga 40 cm wysokości i około 1 m szerokości. Pędy ma łukowato wygięte, gęsto ułożone w formie poduchowatej kępy, pokładające się na powierzchni gleby. Matowozielone gałązki pełnią funkie asymilacyjne.

Liście janowca lidyjskiego są silnie zredukowane, bardzo drobne, z oddali wręcz niezauważalne. Redukcja ulistnienia jest wyrazem przystosowania rośliny do wzrostu i rozwoju w warunkach silnego nasłonecznienia i deficytu wody.

Ponadto janowiec lidyjski rozwija palowy system korzeniowy, pozwalający czerpać wodę z głębszych warstw gleby.

Fot. Grzegorz Falkowski

Zobacz więcej ciekawych janowców

Żółte, motylkowate kwiaty janowca lidyjskiego mają do 1,5 cm średnicy. Tworzą się niezwykle obficie na wszystkich gałązkach, pokrywając całą powierzchnię krzewu. Termin kwitnienia roślin przypada na przełom maja i czerwca. Kwiaty wabią liczne owady zapylające.

Uprawa i wymagania

Janowiec lidyjski dobrze rośnie na podłożach przepuszczalnych, lekko kwaśnych, przeciętnych pod względem zasobności w składniki pokarmowe. Wymaga stanowisk słonecznych, ale zimą osłoniętych od wiatru.

Na zachodzie Polski zimuje dobrze, ale w centrum i na wschodzie kraju może przemarzać. Dlatego w zimniejszych rejonach rośliny warto lekko okrywać (cieniować) na zimę – najlepiej stroiszem lub siatką cieniującą.

Gdzie posadzić?

Janowiec lidyjski dobrze znosi suszę, nadaje się więc do sadzenia na słonecznych i ciepłych stanowiskach w ogrodach skalnych i na rabatach. Posadzony w grupach może pełnić funkcję rośliny okrywowej, ozdobnej zimą dzięki zielonym pędom.