Kalina japońska 'Mariesii'

Kalina japońska (Viburnum plicatum) ‘Mariesii’ to jedna z najstarszych odmian tego gatunku, opisana w drugiej połowie XIX wieku przez angielskiego botanika i kolekcjonera Charlesa Mariesa, odkrywcę ponad 500 gatunków roślin, które introdukował do Wielkiej Brytanii.

Krzew ten charakteryzuje się wzniesionym, szerokim pokrojem o charakterystycznym, pagodowym ułożeniu gałęzi, tworzących z czasem wyraźne piętra. Roślina dorasta do 2 m wysokości i 3 m szerokości. Jej liście są ciemnozielone, odwrotnie jajowate, ząbkowane, od spodu delikatnie owłosione, jesienią przebarwiają się na czerwono i fioletowo.

W maju i czerwcu na krzewach kaliny japońskiej 'Mariesii' pojawiają się białe kwiaty zebrane w płaskie kwiatostany średnicy 6-10 cm. Kwiatostany są zbudowane z ozdobnych, pełniących rolę powabni kwiatów płonnych (białych) oraz niewielkich, zielonkawobiałych kwiatów płodnych.

Kwiatostany wyrastają na sztywnych osadkach wynoszących je ponad liście, są ułożone w dwóch szeregach wzdłuż pędów, tworząc niezwykle efektowny obraz w trakcie kwitnienia. Równie dekoracyjne są owoce tej odmiany, przed dojrzeniem czerwone, a po uzyskaniu dojrzałości granatowoczarne.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Zobacz więcej ciekawych kalin

Uprawa i wymagania

Kalina japońska ‘Mariesii’ to roślina mało wymagająca, aczkolwiek najlepiej rośnie i kwitnie na glebach żyznych i lekko wilgotnych. Preferuje miejsca osłonięte, najlepiej półcieniste.

Nie jest w pełni odporna na mróz, podczas surowych zim może przemarzać. Polecana do uprawy przede wszystkim w cieplejszych, zachodnich rejonach kraju, na Dolnym Śląsku i w pasie nadmorskim.

Gdzie posadzić?

Kalina japońska ‘Mariesii’ to krzew o niezwykle pięknej architekturze, szczególnie efektowny w okresie kwitnienia oraz w czasie jesiennego przebarwiania liści.

Ze względu na oryginalny pokrój nadaje się przede wszystkim do sadzenia pojedynczo w ogrodach przydomowych oraz w zieleni osiedlowej, gdzie często panują specyficzne warunki klimatyczne i jest cieplej, niż poza miastem. Pomimo niepełnej odporności na mróz z pewnością jest warty sadzenia i szerokiego rozpowszechnienia.