Grusza drobnoowocowa 'Chanticleer'

Grusza drobnoowocowa (Pyrus calleryana) 'Chanticleer' to amerykańska odmiana uzyskana w 1959 r. przez Edwarda Scallona. Jest to średniej wielkości drzewo o regularnej koronie, w starszym wieku przyjmujące kształt wąskiego stożka. Dorasta do 12-15 m wysokości i około 4 m szerokości. Tworzy wyraźny przewodnik, z którego pod ostrym kątem wyrastają strzeliste pędy boczne. Pędy są zróżnicowane na długo i krótkopędy.

Liście są jajowate, na wierzchołku zaostrzone, mają brzegi piłkowane i osiągają do 8 cm długości. Są intensywnie zielone, jesienią przebarwiają się na żółto, pomarańczowo i czerwono, długo utrzymują się na drzewie. Dekoracyjne białe kwiaty o średnicy około 2,5 cm zebrane są w kilkukwiatowe baldachogrona; rozwijają się na przełomie kwietnia i maja z różowych pąków. W tym czasie drzewo przyciąga uwagę obfitością kwiatów i szumem uwijających się nad nimi owadów zapylających. Owoce tej odmiany są drobne, zielone, po dojrzeniu brązowe, ale mało widoczne i niezbyt dekoracyjne. Nie nadają się też do jedzenia.

Wymagania i uprawa

Grusza drobnoowocowa jest drzewem o niedużych wymaganiach uprawowych, dobrze rośnie na większości gleb ogrodowych na stanowiskach słonecznych, toleruje suszę. Na glebach żyznych, stale umiarkowanie wilgotnych rośnie silnie.

Gdzie posadzić?

Odmiana 'Chanticleer' jest zdrowa, odporna na choroby i mróz. Może być sadzona na terenie prawie całego kraju, poza najchłodniejszymi rejonami północno-wschodniej Polski i rejonami górskimi, gdzie w ostre zimy może przemarzać. Dzięki wąskim koronom doskonale nadaje się do sadzenia w miastach wzdłuż dróg i ulic, ale też w zieleni osiedlowej, parkowej, na działkach i w ogrodach przydomowych. Dobrze prezentuje się także sadzona pojedynczo.

Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich Zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski (ZSzP) Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl