Peperomia srebrzysta (Peperomia argyreia syn. P. sandersii) znana dawniej jako peperomia Sandersa to gatunek niewielkiej rośliny zielnej zaliczanej do rodziny pieprzowatych (Piperaceae). Jej ojczyzną są tropikalne rejony Brazylii.

Bylina ta dorasta do ok. 20-30 cm wys. i tworzy duże, dorastające do 10 cm, szerokoowalne lub szerokosercowate, gładkie, ostro zakończone, ciemnozielone liście. Osadzone są na długich, cienkich, sztywnych, czerwonych ogonkach (osiągających do 12 cm). Najbardziej ozdobną cechą rośliny są szerokie, srebrzyste pasy na jej liściach.

W dobrych warunkach roślina kwitnie, ale jej drobne, żółtozielone kwiaty, zebrane w wąski, zbity kłos nie są szczególnie ozdobne, dlatego warto jest je usuwać.

Wymagania i uprawa

Peperomia srebrzysta jest rośliną wymagającą i trudną w uprawie, gdyż bardzo szybko daje po sobie znaki błędów uprawowych (gnije, obumiera, zascha).

Roślina oczekuje jasnego stanowiska z rozproszonym światłem, umiarkowanie wilgotnego podłoża i przez cały rok dość wysokiej temperatury (latem ok. 22-24°C, zimą 16/18-20°C, jednak nigdy mniej niż 15°C). Wymaga też dużej wilgotności powietrza, dlatego zimą źle czuje się w mieszkaniach z centralnym ogrzewaniem. Chcąc zapewnić roślinie odpowiednie warunki, należy umieścić doniczkę na podstawce z wilgotnymi kulkami keramzytu lub ustawić w jej pobliżu nawilżacz powietrza. Nie należy natomiast zraszać liści, gdyż tego zabiegu peperomia nie lubi!

W okresie letnim dobrze ją nawozić co dwa tygodnie płynnymi nawozami wieloskładnikowymi do roślin o ozdobnych liściach.

Roślinę przesadza się wiosną do dobrej, przepuszczalnej, żyznej ziemi kwiatowej, ale niezbyt często (nawet co 2-3 lata), gdyż tworzy słabo rozbudowany system korzeniowy. Z tego względu naczynia do jej uprawy powinny być niewielkie i dość płytkie

Wiosną peperomie można ją też rozmnożyć, pobierając z niej wierzchołkowe sadzonki pędowe i ukorzeniając je w wodzie lub oddzielając od rośliny matecznej przyrosty korzeniowe.

Zastosowanie

Peperomia srebrzysta może być uprawiana w mieszkaniu na parapecie okiennym lub komodzie, ale z racji swojego pochodzenia i specyficznych wymagań, najlepiej czuje się w wilgotnych, widnych łazienkach, oknach kwiatowych lub oranżeriach. Doskonale nadaje się też do tworzenia ogródków w szkle, gdyż panujący w szklanym naczyniu mikroklimat i podwyższona wilgotność bardzo jej odpowiadają.

Wybrane odmiany

  • 'Watermelon' – odm. o ciemnozielonych liściach, ozdobionych szerokimi, srebrzystymi pasami

Tekst: Katarzyna Józefowicz, zdjęcia: