Zawilec hupeheński 'Prinz Heinrich'

Wiosną z podziemnego, zdrewniałego kłącza wyrastają 2-3 liście odziomkowe osadzone na długich, sztywnych ogonkach. Blaszki liściowe są duże, złożone, trójdzielne, nieregularnie klapowane, o ząbkowanych łatkach. Liście łodygowe mają krótkie ogonki, są również podzielone, ale mniejsze od liści odziomkowych. W łagodne zimy liście pozostają półzimozielone. Łodygi są sztywne i wyprostowane, a całe rośliny są słabo owłosione.

Na wierzchołkach rozgałęzionych pędów tworzą się kuliste, ozdobne pąki kwiatowe. Kwiaty mają do 6 cm średnicy, są półpełne, zbudowane z licznych, purpurowoczerwonych listków okwiatu, lekko wywiniętych na brzegach i wzniesionych ku górze.

W środku kwiatu znajdują się żółte pręciki otaczające słupki. Słupki są początkowo zielone, ale w miarę dojrzewania żółkną.

Wszystkie elementy są osadzone na kulistym dnie kwiatowym. Kwitnienie rozpoczyna się w sierpniu i trwa aż do pierwszych jesiennych chłodów.

Uprawa i wymagania

Zawilec hupeheński (Anemone hupehensis ) odmiana 'Prince Henry' wymaga miejsc półcienistych, gleb żyznych, próchniczno-gliniastych, stale wilgotnych i dobrze zdrenowanych.

Jest odporny na mróz, ale w chłodniejszych rejonach kraju rośliny warto okrywać na zimę suchymi liśćmi lub stroiszem, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu.

Gdzie posadzić?

Jest to piękna bylina do stosowania na lekko cienistych rabatach bylinowych w ogrodach przydomowych, zwłaszcza utrzymywanych w charakterze ogrodów angielskich.

Doskonale komponuje się z innymi bylinami. Nadaje się do sadzenia pojedynczo, ale ciekawiej prezentuje się w niewielkich grupach liczących 2-3 rośliny. Dobrze komponuje się z tawułkami Arendsa, paprociami i innymi bylinami wymagającymi lekko kwaśnego podłoża.

Kwiaty nadają się do ścinania i wykorzystywania w bukietach, chociaż niestety ich trwałość jest krótka.

Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich zdjęcie główne: Agnieszka Żukowska (APZ) Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl