Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2019
21
Do góry
Artykuł na: 6-9 minut

Uprawa goździków w ogrodzie

Goździki to jedne z najpopularniejszych roślin w ogrodzie. Są wszechstronne – w zależności od gatunku zdobią rabaty, kwietniki, skalniaki lub balkony – i tak łatwe w uprawie, że poradzą sobie z nimi nawet rozpoczynający przygodę z ogrodnictwem.

Goździki (Dianthus) to rośliny jednoroczne, dwuletnie lub wieloletnie. Oprócz cyklu życia różnią się wysokością, wyglądem kwiatów i terminem kwitnienia. Dzięki temu dają duże możliwości aranżacji ogrodów oraz balkonów.

Uprawa goździków

Stanowisko i gleba
Większość goździków powinno się uprawiać na stanowiskach słonecznych, wtedy obficie kwitną i wytwarzają atrakcyjnie wybarwione liście oraz pędy. Nie mają dużych wymagań względem podłoża – wiele gatunków radzi sobie nawet na lekkich, piaszczystych ziemiach. Rośliny te znoszą krótkotrwałe susze.

Nawożenie
Goździki potrzebują umiarkowanego nawożenia – szczególnie dobrze sprawdzają się nawozy humusowe, obornik oraz kompost. Nie należy ich nawozić środkami z wysoką ilością azotu.

Rozmnażanie
Goździki można rozmnażać przez wysiew nasion oraz podział. Choroby i szkodniki. Goździki warto chronić przed chorobami i szkodnikami, np. opryskując je ekologicznymi gnojówkami.

goździk Dianthus caryophyllus fot. Flora Dania
fot. Flora Dania
goździk Dianthus chinensis fot. Flora Dania
fot. Flora Dania

Goździki w ogrodzie i w doniczkach


W ogrodzie
Goździki to sprawdzone rośliny na tradycyjne rabaty i kwietniki oraz do ogródków skalnych. W takich miejscach można z nich stworzyć wielobarwne kompozycje złożone z różnych odmian lub połączyć je z innymi gatunkami. Wyjątkowo dobrze wyglądają z typowymi roślinami na skalniaki: zawciągiem nadmorskim, dmuszkiem jajowatym, ubiorkiem wiecznie zielonym, miłkiem wiosennym, rozchodnikami i rojnikami.

W doniczkach
Wiele gatunków radzi sobie także w pojemnikach – jako dekoracja balkonów, tarasów i drzwi wejściowych. Cieszą oczy (i powonienie) jako kwiaty cięte, długo zachowujące żywotność w wazonie. W ogrodzie ponadto niskie gatunki goździków sprawdzą się jako rośliny obwódkowe, posadzone wzdłuż nawierzchni i ścieżek, zaś gatunki silnie się rozrastające jako rośliny okrywowe.

goździki fot. Flora Dania
fot. Flora Dania

Najpopularniejsze gatunki goździków

BYLINY

Goździk pierzasty (Dianthus plumarius) osiąga 15–30 cm wysokości. Wytwarza gęste kępy złożone z wiotkich pędów. Liście są gładkie, wąskie, całobrzegie, ostro zakończone, o sinozielonej barwie. Od kwietnia do maja na szczytach pędów pojawiają się drobne pierzaste kwiaty. Kwitnie najczęściej na biało lub na różowo. Kwiaty intensywnie pachną. W Polsce gatunek występuje także w środowisku naturalnym. Warto wykorzystywać go do ozdoby ogrodów skalnych.

Goździk alpejski (Dianthus alpinus) to niska, „dywanowa” bylina (rzadko przekracza 10 cm wysokości), tworząca gęste kępy złożone z ciemnozielonych liści. Kwiaty są drobne, pojedyncze, usytuowane na szczytach pędów. Mają kremową lub różową barwę. Kwitnie od czerwca do lipca. W Polsce nie występuje w naturze (to endemit porastający północno-wschodnie Alpy), ale jest u nas bardzo popularną rośliną ogrodową. Najczęściej zdobi skalniaki i rabaty, stosuje się go też jako roślinę okrywową. Dobrze rośnie w szczelinach murów i ogrodzeń lub między kamieniami.


Goździk brodaty (Dianthus barbatus) osiąga ok. 40 cm wysokości. Ma pokrój wzniesiony, jednak nie tworzy gęstych kęp. W porównaniu z innymi gatunkami wytwarza dość szerokie, lancetowate liście. Kwiaty wyrastają na szczytach pędów. Są zebrane po kilkanaście do kilkudziesięciu – tworzą główkowate wierzchotki. Mają barwę białą, różową, czerwoną (różne odcienie) lub są dwukolorowe. Zdobią roślinę od czerwca do sierpnia. Gatunek rośnie dziko w Azji i Europie (ale nie w Polsce). To znana roślina rabatowa – doskonale prezentuje się w ogródkach wiejskich.

goździki ogrodowe fot. Couleur - Pixabay.com
fot. Couleur - Pixabay.com
goździki ogrodowe fot. KitKestrel - Pixabay.com
fot. KitKestrel - Pixabay.com
 

Goździk kropkowany (Dianthus deltoides) dorasta do 30 cm wysokości. Tworzy luźną „darń” złożoną z wąskich, ostro zakończonych liści. Kwiaty są drobne (o średnicy ok. 2 cm), bezwonne, białe lub różowe. Kwitnie od końca czerwca do końca września. Dobrze radzi sobie na suchych glebach, zwłaszcza w ogrodach naturalistycznych oraz jako składnik łąk kwietnych. Uwaga, bywa ekspansywny – może zagłuszyć inne gatunki.

Goździk siny (Dianthus gratianopolitanus) osiąga wysokość do 30 cm. Tworzy luźne kępy złożone z sinozielonych, wąskich liści i prostych, wzniesionych pędów. Od maja do czerwca kwitnie na biało lub różowo. Kwiaty wydzielają intensywny zapach. Roślina występuje naturalnie w środkowej i zachodniej Europie (w tym w Polsce). Jest ozdobna przez cały sezon – poza kwitnieniem jej dekoracją są liście. Sprawdzi się zwłaszcza w ogródkach skalnych i na niskich rabatach.

Goździk kartuzek (Dianthus carthusianorum) tworzy kępy wąskich, „trawiastych” liści. Osiąga do 50 cm wysokości. Kwiaty są drobne, ząbkowane, o wyraźnie rozdzielonych pięciu płatkach. Są różowopurpurowe i pojawiają się od czerwca do września. Kartuzek to szczególnie cenne roślina – dobrze radzi sobie tam, gdzie inne gatunki nie chcą rosnąć, czyli w pełnym słońcu i słabej jakościowo glebie.

goździk ogrodowy fot. BeckerBuben - Pixabay.comfot. BeckerBuben - Pixabay.com goździk ogrodowy fot. MeredithColby - Pixabay.com
fot. MeredithColby - Pixabay.com
   

JEDNOROCZNE I DWULETNIE


Goździk chiński (Dianthus chinensis) jest rośliną jednoroczną (rzadziej dwuletnią). Dorasta do 40 cm. Liście są wąskie, lancetowate, o sinozielonej barwie. Pędy są sztywne i wzniesione. Kwiaty o postrzępionych płatkach pojawiają się od czerwca do września. Mogą być białe, różowe, czerwone, karminowe lub dwukolorowe. Roślina dobrze prezentuje się na rabatach oraz uprawiana w donicach lub na kwiat cięty. W naturalnym środowisku występuje w Azji.

Goździk ogrodowy (Dianthus caryophyllus) – w ogrodach najczęściej uprawia się jego mieszańce (zwykle rośliny dwuletnie). Dorasta do 40–80 cm, tworząc luźne kępy sinozielonych liści. Kwiaty są średnie lub duże (od 4 do 12 cm średnicy), pojedyncze lub pełne – w zależności od odmiany. Mają ząbkowane płatki. Mogą być białe, różowe, czerwone bądź dwubarwne. Kwitnie od maja do września. To jedna z najcenniejszych roślin z uwagi na swoją uniwersalność – sprawdza się na rabatach, skalniakach, w donicach na tarasie albo uprawiana na kwiat cięty.

Tekst: Michał Mazik, zdjęcie tytułowe: Hans Braxmeier - Pixabay.com


Komentarze

To Cię zainteresuje
Powiązane rośliny
Rośliny cebulowe
Temat miesiąca
Rośliny cebulowe
Zobacz więcej
Warto przeczytać
Porady na ten tydzień
Tydzień 43, Sentencja nr:7
Tydzień 43, Sentencja nr:7
Jesień w ogrodzie kojarzy nam się z kolorowymi liśćmi. Przybierają one najróżniejsze kolory – złote, czerwone, pomarańczowe lub brązowe. Nie bez powodu ta pora roku nazywana jest złotą polską jesienią.
Tydzień 43, Sentencja nr:6
Tydzień 43, Sentencja nr:6
Rośliny zimozielone (różaneczniki, świerki, żywotniki) dobrze jest w tym miesiącu obficie podlewać. Różaneczniki ściółkujemy.
Tydzień 43, Sentencja nr:4
Tydzień 43, Sentencja nr:4
W drugiej połowie miesiąca należy po raz ostatni skosić trawnik. Ostrze kosiarki trzeba nastawić tak, by źdźbła traw nie były krótsze niż 5 cm.
Tydzień 43, Sentencja nr:2
Tydzień 43, Sentencja nr:2
W październiku możemy wysadzać do ogrodu drzewa i krzewy liściaste, które rosły w donicach. Sadzimy także drzewa i krzewy iglaste oraz pnącza.
Tydzień 43, Sentencja nr:1
Tydzień 43, Sentencja nr:1
Opadłe z drzew owoce, których nie można wykorzystać do celów spożywczych, trzeba systematycznie usuwać, w przeciwnym wypadku staną się źródłem chorób roślin. Usuwamy i palimy także chore pędy i liście drzew oraz krzewów.
Twoja strona ogrodu