Goździk siny (Dianthus gratianopolitanus) to bylina należąca do rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). W środowisku naturalnym występuje w zachodniej i środowej Europie. W Polsce dziko rosnące okazy spotyka się rzadko – jest znany głównie z uprawy.

Roślina osiąga do 30 cm wysokości. Ma lekko płożący, zadarniający pokrój. Liście są długie, równowąskie, pokryte woskiem. Mają siną barwą. Kwitnie od maja do czerwca na biało lub różowo. Kwiaty są dość duże (ok 3 cm średnicy) i liczne. Wydzielają przyjemny, intensywny zapach.

Wymagania i uprawa

Goździk zaleca się uprawiać na stanowisku słonecznym – wtedy najobficiej kwitnie i ma ładnie wybarwione liście. Optymalne są podłoża przepuszczalne, piaszczysto-próchnicze, umiarkowanie suche o odczynie zbliżonym do obojętnego. Należy unikać gleb ciężkich i podmokłych – wtedy często dochodzi do gnicia korzeni.

Goździk siny jest całkowicie mrozoodporny.

Młode okazy zaleca się podlewać, starsze są odporne na suszę. Rośliny warto sporadycznie dokarmiać rozcieńczonymi dawkami nawozów ze zwiększoną ilością potasu i fosforu. Wymaga częstego odchwaszczania.

Goździki można rozmnażać go przez podział lub wysiew nasion (V-VI) lub podział. Na 1m² sadzi się 10-12 sztuk.

Zastosowanie

Goździk siny warto wykorzystywać do tworzenia rabat, dekoracji skalniaków i ogrodów dachowych. Nadaje się do zadarniania terenu jako roślina okrywowa. To gatunek, który jest ozdobny od wiosny do później jesieni - nie tylko, gdy kwitnie. Ponadto ze względu na zapach jest chętnie uprawiany w ogrodach romantycznych.

Zdjęcia: Małgorzata Wójcik, MrGajowy3/Pixabay