Co lubią astry i jak o nie dbać? Wszystko, co musisz wiedzieć!

Jakie warunki lubią astry?

Astry uprawiane w ogrodach to głównie gatunki bylinowe. Do grona najpopularniejszych należy aster nowoangielski (amerykański), nowobelgijski i krzaczasty, ale czasami można też spotkać astry alpejskie i astry gawędka. Trzy pierwsze gatunki pochodzą z Ameryki Północnej, aster gawędka z Europy i Azji, natomiast aster alpejski z górzystych terenów Ameryki Północnej, Azji i Europy (min. Alpy, Tatry).

Poszczególne gatunki różnią się między sobą wyglądem i wysokością, a także wymaganiami, o czym należy pamiętać, podejmując się ich uprawy.

Miejsce

Wszystkie astry kochają słońce, dlatego w ogrodzie najlepiej będą się czuły na stanowiskach ciepłych i słonecznych lub tylko lekko półcienistych. Wszystkie są też w pełni mrozoodporne i mogą być uprawiane na terenie całego kraju. Jedynie niektóre odmiany astra gawędki mogą być nieco delikatniejsze, dlatego najlepiej uprawiać je w miejscach ciepłych i zacisznych.

Ziemia

Większość astrów bylinowych preferuje żyzne, próchnicze, lekko wilgotne podłoże, najlepiej o obojętnym lub zasadowym odczynie pH. Bardziej wymagający jest pod tym względem aster alpejski, który musi mieć zapewnione podłoże bardzo przepuszczalne, z dodatkiem piasku lub żwiru, bogate w wapń, umiarkowanie wilgotne, a nawet suche i koniecznie zasadowe.

Wszystkie astry dość dobrze znoszą suszę, jednak znacznie lepiej się rozwijają i obficiej kwitną na stanowisku lekko wilgotnym. Wyjątkiem są jednie astry alpejskie i gawędka, dla którego znacznie większym zagrożeniem jest nadmierna wilgotność niż susza (wolą bardziej suche podłoże).

Jak dbać o astry?

Astry nie są kłopotliwe w uprawie i nie wymagają żadnych szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych, z wyjątkiem regularnego podlewania w okresach suszy i odchwaszczania podłoża. Wysokim astrom (głównie nowoangielskim i nowobelgijskim), warto też zapewnić w porze kwitnienia podpory, gdyż ich pędy pod ciężarem kwiatostanów mogą się pokładać na ziemi lub nieładnie rozkładać na boki. Rośliny z wiekiem tracą też ładny pokrój, dlatego co 3-5 lat warto je odmładzać przez podział karpy.

Sadzenie

Pora sadzenia astrów zależy od gatunku i jej pory kwitnienia. Astry wiosenne (np. alpejski), powinny być sadzone pod koniec lata i wczesną jesienią, natomiast astry jesienne wczesną wiosną (III-IV) lub ewentualnie jesienią, jeśli zostały zakupione w doniczkach.

Nawożenie

Większość astrów lubi żyzne podłoże, dlatego w sezonie wegetacyjnym dobrze jest zasilać je jednym z wieloskładnikowych nawozów do roślin kwitnących. Lepiej natomiast unikać nawozów z przewagą azotu, gdyż będą one powodowały intensywny wzrost pędów i liści, kosztem kwiatów. Rośliny warto też od czasu do czasu wyściółkować kompostem, który wzbogaci glebę w cenną materię organiczną.

Przycinanie

Ciecie astrów polega głównie na usunięciu przekwitłych kwiatostanów. W przypadku astrów jesiennych (nowoangielskich, nowobelgijskich i krzaczastych), po kwitnieniu ścina się im wszystkie pędy kilka centymetrów nad ziemią, dzięki czemu nie będą szpecić ogrodu i nie staną się źródłem rozwoju chorób grzybowych. Zabieg pobudza też rośliny do wydania większej ilości pędów i kwiatów w przyszłym sezonie.

Ochrona przez chorobami i szkodnikami

Astry bylinowe, szczególnie gatunki jesienne, to rośliny podatne na mączniaka prawdziwego, który jest głównym problemem w ich uprawie. Aby ograniczyć ryzyko rozwoju choroby, należy zapewnić roślinom optymalne warunki uprawowe, unikać ich nadmiernego zagęszczenia i moczenia liści podczas podlewania oraz pozyskiwać zdrowe sadzonki z pewnego źródła.

Na astrach mogą pojawiać cię też inne choroby jak np. rdze czy plamistości liści, a także szkodniki, w tym głównie mszyce i przędziorki, dlatego w razie wystąpienia choroby należy zastosować jeden z aktualnie polecanych środków ochrony roślin.

Tekst: Katarzyna Józefowicz, zdjęcie tytułowe: manfredrichter i Nennieinszweidrei / Pixabay