Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2019

Zanim opuścisz stronę, zapisz się do bezpłatnego newslettera Zielonego Ogródka i pobierz GRATIS elektroniczne wydanie Magazynu
Gardeners` World Polska.

W naszym newsletterze co tydzień znajdziesz:
  • - aktualności z branży ogrodniczej,
  • - porady ogrodnicze krok po kroku,
  • - projekty i reportaże z wizyt w ogrodach,
  • - katalog roślin ogrodowych i doniczkowych.
15
Do góry

Świerk kłujący 'Iseli Fastigiate'

Cechy charakterystyczne świerka ‘Iseli Fastigiate’ to przede wszystkim strzelisty, kolumnowy pokrój i niebieska barwa igieł. To bardzo dekoracyjna, tolerancyjna i łatwa w pielęgnacji roślina ogrodowa.

Opis rośliny

Świerk kłujący (Picea pungens) został przywieziony na Stary Kontynent dopiero od drugiej połowy XIX wieku. Naturalnie występuje w południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych, rośnie w górach na wysokości 2000 – 3000 m n.p.m..

Drzewa świerków kłujących charakteryzują się ładnymi, stożkowatymi koronami oraz sinozieloną do srebrzystej barwą igieł, są mało wymagające i świetnie radzą sobie w niesprzyjających warunkach miejskich. Duże zdolności adaptacyjne oraz bogate walory dekoracyjne przyczyniły się do szybkiego rozpowszechnienia tego gatunku na obszarze niemal całej Europy. Wraz ze wzrostem popularności nastąpiło zwiększenie produkcji, co z kolei zaowocowało wyselekcjonowania wielu atrakcyjnych form zróżnicowanych pod względem siły wzrostu, pokroju i oczywiście barwy igieł.

Za najbardziej atrakcyjne uznaje się odmiany o niewielkich rozmiarach i srebrzysto-niebieskim ulistnieniu, a jedną z najlepszych do zastosowania w ogrodach przydomowych jest niewątpliwie uzyskana w połowie lat 60 XX wieku odmiana ‘Iseli Fastigiate’. Odmianę tę wyselekcjonowano spośród siewek świerka kłującego w amerykańskiej szkółce Iseli w stanie Oregon. Obecnie roślina jest powszechnie oferowana w większości szkółek roślin ozdobnych oraz centrów ogrodniczych.

 

Cechy charakterystyczne świerka ‘Iseli Fastigiate’ to przede wszystkim strzelisty, kolumnowy pokrój i niebieska barwa igieł. Kilku lub kilkunastoletnie drzewa przypominają swoim kształtem cygaro.

Odmiana rośnie dosyć szybko, po 10 latach uprawy osiąga około 3-4 m wysokości i 1 m średnicy. Po wielu latach dorasta do 10 m wysokości. Pędy są gęsto ułożone, grube, silne, wyrastają z pnia pod ostrym kątem i są ustawione pionowo.

Świerk kłujący Iseli Fastigiate Fot. G. Falkowski-ZSzP

Fot. Grzegorz Falkowski

Sztywne i grube igły mają do 2,5 cm długości, są czworokanciaste, kłujące, po obu stronach intensywnie szaroniebieskie przez cały rok, na pędach ułożone promieniście. Drzewo nie zawiązuje szyszek. Kora okrywająca pień jest szarobrązowa, gruba i głęboko spękana.

Drzewa zdobią ogród przez cały rok, ale najefektowniej prezentują się w maju, gdy dają nowe, jasnoniebieskie przyrosty, ładnie wyeksponowane na tle starszych igieł, oraz w okresie świątecznym, przybrane kolorowymi światełkami.

Świerk kłujący w postaci czystego gatunku rozmnaża się poprzez wysiew nasion. Uzyskane młode rośliny różnią się dosyć znacznie pod względem wybarwienia igieł, ale też nieco pod względem formy i pokroju.

Natomiast prawie wszystkie odmiany ozdobne świerka kłującego, tak jak ‘Iseli Fastigiate’, nie tworzy szyszek i nasion, rozmnaża się w szkółkach przez szczepienie. Dzięki temu wszystkie potomne drzewa są takie same, mają równie intensywną, niebieskawą barwę igieł i zwarty, wąski pokrój.


Wymagania i uprawa

Świerk kłujący jest gatunkiem światłolubnym, wymaga stanowisk słonecznych i wyeksponowanych. Drzewa należy sadzić z zachowaniem przynajmniej 1 m odległości od innych roślin, co zapobiega zacienianiu i zasychaniu dolnych gałęzi. Drzewa najlepiej rosną na glebach świeżych, gliniasto-piaszczystych, umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych, ale całkiem dobrze radzą sobie także na podłożach mniej żyznych i suchych.

Gdzie posadzić?

Świerk kłujący i jego odmiany charakteryzują się najwyższą tolerancją na niedobór wody w podłożu oraz niską wilgotność powietrza spośród wszystkich uprawianych u nas gatunków świerków. Wysoka odporność na zanieczyszczenie powietrza predysponuje gatunek do stosowania w warunkach miejskich. Drzewa wykazują pełną mrozoodporność, są praktycznie wolne od szkodników i chorób. Zabiegi pielęgnacyjne ograniczają się jedynie do podlewania roślin w pierwszym roku po posadzeniu. W kolejnych latach drzewa właściwie nie wymagają żadnej ingerencji.

związek szkółkarzy polskich logo Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich, 
zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski

Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl


Warto przeczytać

Komentarze

To Cię zainteresuje
Pokaż więcej (2)
Wybrane dla Ciebie
Rozwiąż quiz - Co wiesz o jesiennych pracach?
Co wiesz o jesiennych pracach?

Co powinien zawierać nawóz jesienny?

Zimowa ochrona
Temat miesiąca
Zimowa ochrona
Zobacz więcej
Porady na ten tydzień
Tydzień 46, Sentencja nr:6
Tydzień 46, Sentencja nr:6
Jeśli chcemy, aby taras dobrze wyglądał w przyszłym sezonie, powinniśmy go zabezpieczyć przed zimą (zależnie od drewna, np. olejem zabezpieczającym).
Tydzień 46, Sentencja nr:5
Tydzień 46, Sentencja nr:5
Warto wstrzymać się z usunięciem niektórych bylin aż do wiosny – suche pędy pozwolą przezimować pożytecznym owadom, nasiona roślin stanowić będą zimową spiżarnię dla ptaków.
Tydzień 46, Sentencja nr:4
Tydzień 46, Sentencja nr:4
Pod koronami drzew i krzewów warto rozprowadzić dojrzały kompost. Jest to uniwersalny nawóz do stosowania jesienią, można nim nawozić do końca listopada.
Tydzień 46, Sentencja nr:2
Tydzień 46, Sentencja nr:2
W temperaturze 8˚C ryby zapadają w sen zimowy, należy więc ograniczyć ich karmienie. Jeśli powierzchnia oczka wynosi co najmniej 6 m², a jego głębokość 1,5 m, ryby można pozostawić na zimę w zbiorniku.
Tydzień 46, Sentencja nr:1
Tydzień 46, Sentencja nr:1
Z trawnika należy usuwać opadające liście, w przeciwnym razie mogą powodować gnicie murawy w okresie zimy i powstawanie łysych placów. Dobrze wyschnięte liście można użyć do okrywania na zimę roślin.
Twoja strona ogrodu