Surmia bignoniowa 'Nana'

Surmia bignoniowa (Catalpa bignonioides) ‘Nana’ to dosyć stara odmiana; została uzyskana we Francji w 1850 roku. W pierwszych latach uprawy rośnie dosyć szybko. Po 10 latach jej korona osiąga od 1 do 2 m średnicy, starsze egzemplarze mają korony średnicy 3-5 m.

Większość dostępnych w sprzedaży roślin to drzewa w formie piennej – uzyskane przez szczepienie na podkładce na wysokości około 2 metrów i powyżej tej wysokości. Ich cechy charakterystyczne to grube gałęzie, z których wyrastają duże, sercowate, jasnozielone liście o średnicy do 20 cm.

Blaszki liściowe surmii 'Nana' są osadzone na długich ogonkach. To one stanowią element ozdobny, bo w przeciwieństwie do gatunku, odmiana ‘Nana’ nie tworzy kwiatów.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Zobacz więcej ciekawych surmii

Niestety katalpa jest podatna na ataki mszyc, które chętnie pożywiają się młodymi liśćmi doprowadzając do ich deformacji. W przypadku zauważenia szkodników zwykle wystarczy jednokrotny zabieg środkiem mszycobójczym, by się ich pozbyć. Latem liście mogą być porażenie przez mączniaka i choroby wywołujące plamistości. Pomimo tego drzewa te są warte uwagi i sadzenia, bo wnoszą do ogrodów powiew egzotyki.

Uprawa i wymagania

Surmia bignoniowa ‘Nana’ preferuje gleby żyzne, gliniaste lub próchniczne, przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne, stanowiska słoneczne lub półcieniste, osłonięte od wiatru. Młode rośliny są wrażliwe na mróz i podczas surowych zim, zwłaszcza na wschodzie kraju, mogą przemarzać.

Gdzie posadzić?

W miastach, gdzie temperatura jest zwykle nieco wyższa, drzewa te sadzi się w parkach, na placach zabaw, w ogródkach oraz przy osiedlowych uliczkach. Drzewa można też uprawiać w dużych pojemnikach i wykorzystywać do dekoracji tarasów czy kawiarnianych ogródków.