Liliowiec 'Chopin'

Wśród tysięcy odmian liliowców na szczególną uwagę zasługuje odmiana 'Chopin' uzyskana w 1980 r. przez polskiego hodowcę liliowców i powojników, zakonnika jezuitę Stefana Franczaka. Nazwa odmiany upamiętnia najsłynniejszego polskiego kompozytora Fryderyka Chopina. Podobnie jak muzyka pianisty liliowiec 'Chopin' zachwyca pięknem okazałych kwiatów. Odmianę tę można podziwiać m.in. na reprezentacyjnej rabacie w Arboretum w Wojsławicach, gdzie znajduje się Kolekcja Narodowa Rodzaju Liliowiec.

Liliowiec (Hemerocallis) 'Chopin' jest byliną o krótkich kłączach i bulwkowato zgrubiałych korzeniach. Roślina tworzy kępy zielonych, równowąskich, łukowato wygiętych liści i dorasta do 0,5 m wysokości. Na pojawiających się w czerwcu nagich i sztywnych łodygach (do 80 cm) tworzą się okazałe pąki kwiatowe, z których na początku lipca rozwijają się złociste kwiaty z żółtozieloną gardzielą.

Kwiaty tej odmiany liliowca są pojedyncze, lejkowate, zbudowane z 6 szerokich działek ułożonych w 2 okółkach, otaczających żółty słupek i żółte pręciki. Wewnętrzne płatki są szersze i mają lekko pofalowane brzegi. Kwiaty żyją zaledwie jeden dzień, ale ze względu na dużą liczbę pąków i sukcesywne ich otwieranie się kwitnienie trwa około 3 tygodni. Po zakończeniu kwitnienia rośliny pozostają ozdobne z liści aż do późnej jesieni.

Uprawa i wymagania

Liliowiec 'Chopin' jest byliną łatwą w uprawie. Mimo, że lubi podłoża żyzne i przepuszczalne, to całkiem dobrze rośnie na większości przeciętnych gleb ogrodowych, na stanowiskach słonecznych (polecane) i półcienistych. Bez szkody znosi krótkotrwałe okresy suszy, jest w pełni mrozoodporny.

Liliowce są bardzo żywotne, nie są praktycznie atakowane przez szkodniki ani porażane przez patogeny. Dzięki zdrowemu ulistnieniu zdobią ogród przez cały sezon wegetacyjny. Zabiegi pielęgnacyjne ograniczają się do usuwania na wiosnę zeszłorocznych, zaschniętych liści oraz jedno lub dwukrotnego zasilenia roślin nawozem wieloskładnikowym.

Gdzie posadzić?

Liliowce są roślinami długowiecznymi, mogą rosnąć w jednym miejsku przez kilkanaście lat, nie tracąc wigoru oraz swoich walorów ozdobnych. Te byliny najpiękniej prezentują się sadzone w pobliżu zbiorników wodnych, nad brzegami oczek lub strumyków, mogą być też wykorzystywane do sadzenia wzdłuż ogrodowych ścieżek. Doskonale nadają się do sadzenia na rabatach bylinowych, w dużych grupach na trawnikach lub w ogrodach naturalistycznych, a także w pojemnikach.

Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich Zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski (ZSzP) Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl