Jaka powinna być grubość ściółki pod rośliny? To zależy nie tylko od jej rodzaju

Dlaczego grubość ściółki ma znaczenie?

Grubość ściółki ma ogromne znaczenie, bo to właśnie od niej zależy, jak skutecznie materiał spełni swoje zadania. Jeśli warstwa będzie zbyt cienka, chwasty szybko przebiją się na powierzchnię, a gleba zacznie tracić wilgoć. Z kolei zbyt gruba warstwa może zablokować dopływ powietrza do korzeni roślin, a w niektórych przypadkach prowadzić nawet do gnicia.

Odpowiednia grubość ściółki pozwala:

• Ograniczyć wzrost chwastów, blokując dostęp światła do nasion.
• Zatrzymać wilgoć w glebie, co zmniejsza częstotliwość podlewania.
• Chronić rośliny przed przegrzaniem latem i przemarznięciem zimą.
• Poprawić jakość gleby, gdy używasz ściółek organicznych, które z czasem się rozkładają.
• Dodać estetyki rabatom, nadając im uporządkowany wygląd.

Jak dobrać grubość ściółki w zależności od materiału?

Rodzaj materiału, z którego korzystasz, ma ogromny wpływ na to, jak gruba powinna być warstwa ściółki. Niektóre materiały są bardziej zbite, inne mają luźną strukturę, dlatego ich ilość musi być dopasowana, by zapewniały optymalne działanie.

1. Kora drzewna i zrębki drewniane

Ściółkowanie korą sosnową jest najpopularniejszym wyborem ogrodników. Materiał ten działa świetnie jako bariera dla chwastów. Aby była ona skuteczna, warstwa kory powinna wynosić od 5 do 10 cm. Cieńsza nie ochroni gleby, a grubsza może ograniczyć dostęp powietrza.

2. Słoma

Ściółkowanie słomą to hit w warzywnikach, zwłaszcza przy truskawkach. Chroni owoce przed wilgotną ziemią, redukując ryzyko gnicia. Warstwa słomy powinna mieć ok. 10 cm, by spełniać swoją funkcję izolacyjną i blokować rozwój chwastów.

3. Skoszona trawa

Skoszona trawa świetnie nadaje się do ściółkowania, ale tylko po lekkim wysuszeniu. Jeśli rozłożysz świeżą, może się zbijać i gnić. Warstwa powinna wynosić maksymalnie 3-5 cm.

4. Liście i igliwie

Liście, zwłaszcza suche, doskonale nadają się do ochrony gleby przed mrozem. Ponieważ mają tendencję do zbijania się, warstwa ściółki z liści powinna wynosić od 5 do 7 cm. Igliwie, dzięki luźniejszej strukturze, możesz układać nieco grubiej – do 10 cm.

5. Trociny i wióry drzewne

Trociny i wióry to popularne ściółki, ale wymagają ostrożności. Trociny z drzew liściastych mają neutralne pH, natomiast z iglastych silnie zakwaszają glebę. Dlatego te drugie stosuj w warstwie do 5 cm, wyłącznie pod rośliny kwasolubne, takie jak borówki czy wrzosy.

Fot. maryviolet / AdobeStock

Ściółkowanie zrębkami z drzew liściastych, choć mają neutralne pH, może prowadzić do czasowego pobierania azotu z gleby podczas ich rozkładu. Aby uniknąć niedoborów tego składnika, warto wzbogacić glebę nawozem azotowym przed zastosowaniem lub ograniczyć warstwę ściółki do maksymalnie 5 cm.

6. Agrowłóknina i folie ogrodnicze

Materiały syntetyczne, takie jak agrowłóknina, blokują wzrost chwastów. Zwykle wystarczy użyć jednej warstwy takiej tkaniny, ale zwykle kładzie się jeszcze na nią ok. 2-3 mm, dodatkowej ściółki – najczęściej korę dekoracyjną lub kamienie.

7. Kamienie i tłuczeń

Kamienie i tłuczeń są najczęściej stosowane jako element dekoracyjny w nowoczesnych ogrodach, jednak aby były skuteczne, warstwa powinna znajdować się na dodatkowej (np. agrowłóknienie) i wynosić od 5 do 7 cm.

Jak dostosować grubość ściółki do rodzaju roślin?

Nie tylko materiał, ale i typ roślin wpływa na optymalną grubość ściółki. Rośliny o płytkim systemie korzeniowym, takie jak sałata czy truskawki, lepiej znoszą cieńszą warstwę ściółki – około 5-7 cm. Grubsza mogłaby utrudnić dostęp powietrza do korzeni.

Rośliny wieloletnie, takie jak drzewa i krzewy, potrzebują grubszej ochrony. W ich przypadku idealna warstwa to 7-10 cm, co skutecznie ograniczy wzrost chwastów i ochroni korzenie przed mrozem.

Dla roślin kwaśnolubnych, takich jak borówki czy wrzosy, najlepiej sprawdzi się gruba warstwa kory sosnowej – 8-10 cm, która pomoże utrzymać kwaśne pH gleby.

Kiedy ściółkować, by uzyskać najlepsze efekty?

Optymalnym czasem na ściółkowanie jest wiosna oraz jesień. Wiosną ściółka zatrzymuje wilgoć po roztopach i ogranicza kiełkowanie chwastów. Jesienią natomiast chroni rośliny przed mrozami i poprawia strukturę gleby na kolejny sezon. Warto jednak pamiętać, by nie ściółkować zbyt wcześnie wiosną – gleba powinna być już dobrze rozmarznięta.

Błędy w grubości ściółki – czego unikać?

Wielu ogrodników popełnia błędy, które mogą zaszkodzić roślinom. Oto najczęstsze z nich:

• Zbyt cienka warstwa ściółki – nie spełni swojej roli ochronnej, nie powstrzyma chwastów ani nie zatrzyma wilgoci.
• Zbyt gruba warstwa – ograniczy przepływ powietrza do korzeni, co może prowadzić do gnicia.
• Bezpośredni kontakt z pniem rośliny – ściółka ułożona zbyt blisko pnia może sprzyjać chorobom grzybowym i gniciu podstawy rośliny.
• Użycie świeżych trocin lub trawy – mogą pobierać z gleby azot lub powodować pleśnienie.

Zdjęcie tytułowe: Adobe Firefly