Szkodniki tui – objawy, zwalczanie. Jak chronić żywotniki przed misecznikiem i innymi zagrożeniami?

Jakie szkodniki atakują tuje?

Wśród najgroźniejszych zagrożeń tui (żywotników) najczęściej wymienia się choroby fizjologiczne bądź grzybowe, które m.in. powodują brązowienie fragmentów lub całych roślin. Tymczasem nie mniej powszechne jest występowanie szkodników, które obniżają walory dekoracyjne iglaków, a nawet przyczyniają się od ich zamierania.

Misecznik tujowiec – najgroźniejszy ze szkodników żywotników

Misecznik tujowiec to groźny szkodnik, który najczęściej żeruje na żywotniku zachodnim (najpowszechniejszym przedstawicielu rodzaju Thuja). To niewielki owad, o długości ciała 1-3 mm, którego łatwo rozpoznać po wypukłej, miseczkowatej, chitynowej tarczce. Najczęściej ma barwę brązową bądź brązowo-czerwoną. Wysysa sok z roślin prowadząc do zamierania łusek – a następnie pędów i całych fragmentów roślin. Najmocniej żeruje we wnętrzu korony ogołacając krzew od środka. W czasie żerowania wydziela rosę miodową. To pożywka dla grzybów sadzakowych. Z upływem czasu na lepkich łuskach pojawia się brunatny bądź czarny nalot.

Jak zwalczać misecznika tujowca?

Walka z misecznikiem jest trudna, gdyż chronią go wypukłe tarczki (nawet chemia działa słabiej niż na inne owady). Zwalcza się go insektycydami (m.in. Sanium Al) w fazie wylęgania się larw, które w odróżnieniu od imago (formy dorosłej) są wrażliwe na substancje aktywnie czynne. Najczęściej ponawia się zabiegi, np. 2-3 krotnie. Wykonuje się je w zmożonym okresie rozmnażania miseczników – od czerwca do września. Owady znajdujące się na zewnątrz krzewów można usuwać ręcznie, ale to zabieg pielęgnacyjny z grupy „prac syzyfowych”.

Co jeszcze niszczy tuje? Inne groźne i często spotykane szkodniki tui

Miodownica żywotnikowa 

To drobny owad (2-3 mm długości) należący do mszyc o ciemnym ciele. Żeruje w dużych skupiskach. Wydziela lepką spadź. Żeruje na młodych pędach i nowych przyrostach wysysając sok. Z rezultacie prowadzi do ich brązowienia i zamierania.
► Zwalcza się go różnorodnymi insektycydami, w tym Karate Zeon.

Przędziorek sosnowiec 

To roztocza, które żerują na różnych grupach roślin, ale najczęściej spotyka się je na iglakach, w tym na żywotnikach. Przędziorek ma żółtozieloną barwę i jest ledwie widoczny gołym okiem (do 0,5 mm). Żeruje jednak w dużych grupach skupionych w delikatnych pajęczynkach – po tym łatwo go rozpoznać. Początkowo w wyniku żerowania zauważa się mozaikowe jasne plamy i wzory na łuskach. Z czasem łuski zamierają i brązowieją.
► Przędziorka należy zwalczać akarycydami, czyli preparatami przędziorkobójczymi, np. Floramite.

Licinek tujowiaczek

To dosyć nowy szkodnik w Polsce, pojawił się dopiero na początku XXI wieku. To jasnoszary motyl z brązowymi i czerwonymi plamkami na skrzydłach. Stadium szkodliwym są drobne (do 6 mm długości), zielonobrązowe gąsienice (z czarną głową). Pojawiają się o nietypowym terminie – jesienią. Pozostają na iglakach przez zimę, wiosną wznawiają żer. Wgryzają się do wnętrza pędów i drążą w nich tunele. Najbardziej charakterystycznym objawem jest więdnięcie pędów wierzchołkowych.
► Należy stosować insektycydy w okresie intensywnych wylotów motyli (od czerwca).

Ponadto zagrożeniem, zwłaszcza dla młodych tuj, mogą być szkodniki glebowe. Są niewidoczne dla człowieka z oczywistych powodów, natomiast podgryzają korzenie osłabiając rośliny i zwiększając ryzyko infekcji chorobami. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest sporadyczne podlewanie krzewów rozcieńczonymi gnojówkami, np. z pokrzywy, mniszka bądź wrotyczu. Pożyteczna jest również aplikacja szczepionek mikoryzowych.

Tekst: Michał Mazik, zdjęcie tytułowe: qwartm, maykal / AdobeStock