Dziury w liściach laurowiśni. Czy to choroba? Co robić?

Dlaczego liście laurowiśni mają dziury?

Laurowiśnia, choć uznawana za roślinę odporną i mało wymagającą, nie jest wolna od chorób. Jedną z najczęstszych i najbardziej uciążliwych jest dziurkowatość liści drzew pestkowych, znana także jako plamistość dziurkowata. Choć choroba ta kojarzona jest głównie z wiśniami czy śliwami, coraz częściej atakuje także laurowiśnie – zwłaszcza w naszym klimacie, gdzie zimy są łagodne, a lata wilgotne.

Na początku objawy są mało widoczne – pojawiają się drobne, brunatne plamki. Z czasem jednak tkanka wewnątrz plam obumiera, wykrusza się i pozostają charakterystyczne dziury. Jeśli nie zareagujesz w porę, choroba obejmie coraz większą część krzewu, prowadząc do masowego zrzucania liści i zahamowania wzrostu.

Fot. Floki / Adobe Stock

Jak rozpoznać dziurkowatość liści i odróżnić od innych problemów?

Nie każda dziura w liściu to objaw tej konkretnej choroby. Laurowiśnię mogą uszkadzać również szkodniki (np. ślimaki, chrząszcze, larwy), a także silny wiatr lub grad. Dlatego ważna jest trafna diagnoza.

Na dziurkowatość liści wskazują przede wszystkim:

• okrągłe, brunatne plamy o średnicy 2–5 mm,

• żółta obwódka wokół plam,

• wykruszająca się tkanka w środku plamy, prowadząca do powstawania dziur,

• rozsiane uszkodzenia na całej powierzchni liścia,

• opadanie silnie porażonych liści.

Jeśli zauważysz kilka z tych objawów jednocześnie, najprawdopodobniej masz do czynienia z tą chorobą grzybową i nie możesz czekać z działaniem.

Skąd bierze się ta choroba?

Dziurkowatość liści to choroba grzybowa, której rozwój sprzyja wilgotne powietrze, częste opady i słaba wentylacja w obrębie roślin. Jej sprawcą są grzyby z rodzaju Clasterosporium carpophilum. 

Do zakażenia dochodzi przez aparaty szparkowe liści, szczególnie w okresie przedłużającej się wilgoci. Zbyt gęsty nasadzenia, brak cięcia prześwietlającego, a także nadmierne nawożenie azotem – to czynniki, które drastycznie zwiększają ryzyko infekcji. Choroba zimuje na opadłych liściach i pędach, dlatego niewłaściwa pielęgnacja sprzyja jej nawrotom.

Jak skutecznie zwalczyć dziurkowatość liści?

Najważniejsze jest szybkie działanie. Jeśli zauważysz pierwsze objawy, usuń i zniszcz porażone liście – nie wrzucaj ich do kompostownika! To pomoże ograniczyć rozprzestrzenianie się patogenu. Następnie zastosuj odpowiednie środki ochrony roślin.

W walce z dziurkowatością skuteczne są:

• preparaty miedziowe (np. Miedzian) – mają działanie zapobiegawcze i interwencyjne,

• fungicydy (np. Scorpion 325 SC) – dobrze radzą sobie z infekcją grzybową,

• naturalne środki ochrony – np. preparaty z wyciągami z czosnku, pokrzywy czy skrzypu mogą wspomagać leczenie, ale nie powinny być stosowane jako jedyna metoda.

Zabieg oprysku najlepiej wykonać w ciepły, suchy i bezwietrzny dzień, powtarzając go co 10–14 dni (zgodnie z zaleceniami na etykiecie preparatu). Pamiętaj też o zabezpieczeniu nowo rozwijających się liści – są one najbardziej podatne na infekcję.

Jak zapobiegać nawrotom choroby?

Zwalczanie choroby to jedno, ale profilaktyka ma kluczowe znaczenie dla zdrowia laurowiśni w dłuższej perspektywie. Co warto robić?

• Regularnie usuwaj opadłe liście i chore pędy – najlepiej jesienią i wczesną wiosną.

• Unikaj nadmiernego zagęszczenia krzewów – dzięki temu zapewnisz roślinom odpowiednią cyrkulację powietrza.

• Nie przesadzaj z nawożeniem azotowym – nadmiar azotu osłabia odporność roślin na choroby.

• Stosuj zapobiegawcze opryski na początku sezonu – szczególnie wiosną i po ulewnych deszczach.

• Obserwuj rośliny regularnie – im szybciej zauważysz problem, tym większa szansa na skuteczne działanie.

Zdjęcie tytułowe: Floki / Adobe Stock