Dlaczego liście laurowiśni mają dziury?
Laurowiśnia, choć uznawana za roślinę odporną i mało wymagającą, nie jest wolna od chorób. Jedną z najczęstszych i najbardziej uciążliwych jest dziurkowatość liści drzew pestkowych, znana także jako plamistość dziurkowata. Choć choroba ta kojarzona jest głównie z wiśniami czy śliwami, coraz częściej atakuje także laurowiśnie – zwłaszcza w naszym klimacie, gdzie zimy są łagodne, a lata wilgotne.
Na początku objawy są mało widoczne – pojawiają się drobne, brunatne plamki. Z czasem jednak tkanka wewnątrz plam obumiera, wykrusza się i pozostają charakterystyczne dziury. Jeśli nie zareagujesz w porę, choroba obejmie coraz większą część krzewu, prowadząc do masowego zrzucania liści i zahamowania wzrostu.
Jak rozpoznać dziurkowatość liści i odróżnić od innych problemów?
Nie każda dziura w liściu to objaw tej konkretnej choroby. Laurowiśnię mogą uszkadzać również szkodniki (np. ślimaki, chrząszcze, larwy), a także silny wiatr lub grad. Dlatego ważna jest trafna diagnoza.
Na dziurkowatość liści wskazują przede wszystkim:
-
okrągłe, brunatne plamy o średnicy 2–5 mm,
-
żółta obwódka wokół plam,
-
wykruszająca się tkanka w środku plamy, prowadząca do powstawania dziur,
-
rozsiane uszkodzenia na całej powierzchni liścia,
-
opadanie silnie porażonych liści.
Jeśli zauważysz kilka z tych objawów jednocześnie, najprawdopodobniej masz do czynienia z tą chorobą grzybową i nie możesz czekać z działaniem.
Skąd bierze się ta choroba?
Dziurkowatość liści to choroba grzybowa, której rozwój sprzyja wilgotne powietrze, częste opady i słaba wentylacja w obrębie roślin. Jej sprawcą są grzyby z rodzaju Clasterosporium carpophilum.
Do zakażenia dochodzi przez aparaty szparkowe liści, szczególnie w okresie przedłużającej się wilgoci. Zbyt gęsty nasadzenia, brak cięcia prześwietlającego, a także nadmierne nawożenie azotem – to czynniki, które drastycznie zwiększają ryzyko infekcji. Choroba zimuje na opadłych liściach i pędach, dlatego niewłaściwa pielęgnacja sprzyja jej nawrotom.
Jak skutecznie zwalczyć dziurkowatość liści?
Najważniejsze jest szybkie działanie. Jeśli zauważysz pierwsze objawy, usuń i zniszcz porażone liście – nie wrzucaj ich do kompostownika! To pomoże ograniczyć rozprzestrzenianie się patogenu. Następnie zastosuj odpowiednie środki ochrony roślin.
W walce z dziurkowatością skuteczne są:
-
preparaty miedziowe (np. Miedzian) – mają działanie zapobiegawcze i interwencyjne,
-
fungicydy (np. Scorpion 325 SC) – dobrze radzą sobie z infekcją grzybową,
-
naturalne środki ochrony – np. preparaty z wyciągami z czosnku, pokrzywy czy skrzypu mogą wspomagać leczenie, ale nie powinny być stosowane jako jedyna metoda.
Zabieg oprysku najlepiej wykonać w ciepły, suchy i bezwietrzny dzień, powtarzając go co 10–14 dni (zgodnie z zaleceniami na etykiecie preparatu). Pamiętaj też o zabezpieczeniu nowo rozwijających się liści – są one najbardziej podatne na infekcję.
Jak zapobiegać nawrotom choroby?
Zwalczanie choroby to jedno, ale profilaktyka ma kluczowe znaczenie dla zdrowia laurowiśni w dłuższej perspektywie. Co warto robić?
-
Regularnie usuwaj opadłe liście i chore pędy – najlepiej jesienią i wczesną wiosną.
-
Unikaj nadmiernego zagęszczenia krzewów – dzięki temu zapewnisz roślinom odpowiednią cyrkulację powietrza.
-
Nie przesadzaj z nawożeniem azotowym – nadmiar azotu osłabia odporność roślin na choroby.
-
Stosuj zapobiegawcze opryski na początku sezonu – szczególnie wiosną i po ulewnych deszczach.
-
Obserwuj rośliny regularnie – im szybciej zauważysz problem, tym większa szansa na skuteczne działanie.
Zdjęcie tytułowe: Floki / Adobe Stock
