Azalia ‘Irene Koster’

Azalia (Rhododendron) ‘Irene Koster’ to kultywar zaliczany do Grupy Azalii Occidentale, uzyskany przed 1925 rokiem w Holandii w szkółce M. Koster & Zonen z Boskoop. Mimo, że jest na rynku już ponad 100 lat, nadal jest ceniony przez ogrodników za swoje walory dekoracyjne i poszukiwany przez klientów.

Azalia ‘Irene Koster’ to gęsty i atrakcyjny krzew, który charakteryzuje się wolnym tempem wzrostu; po 10 latach uprawy osiąga 1,4 m wysokości i około 1,6 m szerokości. Pędy corocznie rozgałęziają się, tworząc w zarysie formę półkulistą.

W drugiej połowie maja z wierzchołkowych pąków wyłaniają się wspaniałe jasnoróżowe kwiaty, zebrane po kilka w duże, kuliste kwiatostany. Kwiaty mają kształt lejkowaty, są zbudowane z pięciu różowych płatków korony, z wyraźnym żółtym rysunkiem na górnym płatku. Wewnątrz każdego kwiatu widoczny jest długi słupek, zakończony zielonym znamieniem i otoczony krótszymi, złotawymi pręcikami.

Krzewy, nawet młode egzemplarze, kwitną corocznie i wyjątkowo obficie, właściwie całe toną w kwiatach. Nim jeszcze zaczną przekwitać wśród masy kwiatów pojawiają się soczyście zielone pędy i liście. Po rozwinięciu przybierają barwę ciemnozieloną. Latem, w lipcu i sierpniu, na szczytach nowych przyrostów, zawiązują się pąki kwiatowe, które ponownie zaczarują ogród w kolejnym roku.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Uprawa i wymagania

Jak wszystkie rośliny z rodziny wrzosowatych azalie wymagają gleb kwaśnych, o pH w granicach 4-5,5. Preferują gleby umiarkowanie wilgotne, podłoża przepuszczalne i bogate w próchnicę. W przeciwieństwie do zimozielonych różaneczników, azalie kochają słońce i nie boją się mrozu.

Najlepiej czują się w otoczeniu wyższych krzewów i drzew, ale nie powinny być zacienione. Dobrze reagują na ściółkowanie przekompostowaną korą sosnową. Przykrycie gleby 5-10 cm warstwą kory skutecznie ogranicza wysychanie podłoża, hamuje rozwój chwastów, zabezpiecza system korzeniowy przed przemarzaniem i pozwala utrzymać odpowiednie pH. Takie szczęśliwe, zadbane rośliny z pewnością odwdzięczą się najpiękniej jak tylko potrafią.

Gdzie posadzić?

Azalie doskonale prezentują się sadzone w grupach, najlepiej po kilka sztuk jednej odmiany, tak, aby w trakcie kwitnienia mogły tworzyć duże, jednolite plamy (pojedyncze, stare, rozrośnięte egzemplarze okazy wyeksponowane na trawniku lub rabacie wyglądają nieciekawie). Ta grupa krzewów najlepiej sprawdza się w ogrodach wrzosowiskowych, w których panuje odpowiedni mikroklimat; w takich warunkach świetnie się czują i zdrowo rosną.