Mydleniec wiechowaty

Mydleniec wiechowaty (Koelreuteria paniculata) to gatunek, który pochodzi z Azji Wschodniej. Jego naturalny zasięg obejmuje przede wszystkim Chiny i Koreę. W naturze rośnie na obrzeżach lasów liściastych, w zaroślach, na zboczach wzgórz i w dolinach rzecznych. Do Europy został sprowadzony w XVIII wieku jako drzewo ozdobne, a obecnie jest uprawiany w wielu krajach strefy umiarkowanej.

Mydleniec ceniony jest za efektowne, żółte kwiaty zebrane w okazałe kwiatostany, pojawiające się latem, oraz dekoracyjne, lampionowate owocostany tworzące się pod koniec lata i wczesną jesienią. 

Mydleniec wiechowaty dorasta u nas do 6-8 m wysokości i osiąga podobną średnicę. Tworzy nieregularne, ażurowe, szerokoeliptyczne lub okrągłe w zarysie korony. Ma liście sezonowe, ciemnozielone, nieparzystopierzasto złożone o długości do 45 cm, z 7-15 parami owalnych, głęboko powcinanych listków. Wczesną wiosną liście mają czerwone zabarwienie. Jesienią przebarwiają się na kolor pomarańczowoczerwony.

Drzewa kwitną w lipcu i sierpniu, gdy większość innych gatunków drzew już przekwitła. Żółte kwiaty z czerwoną plamką o długości do 1 cm są zebrane w okazałe, luźne wiechy o długości dochodzącej nawet do 40 cm. Kwiaty te są bardzo cenne dla pszczół.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Po kwitnieniu zawiązują się wyjątkowo ciekawe owoce, pęcherzowato rozdęte torebki o długości około 5 cm w kształcie serca. Owoce początkowo są zielone, potem różowieją, a dojrzewając stają się brązowe. W środku mają czarne, grzechoczące nasiona.

Uprawa i wymagania

Mydleniec wiechowaty to gatunek dość odporny na mróz, ale może być uszkadzany podczas surowych zim oraz przez wiosenne przymrozki. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych – w półcieniu kwitnie słabiej. Wymaga żyznej, umiarkowanie wilgotnej i przepuszczalnej gleby o odczynie lekko kwaśnym. Dość dobrze znosi susze, ale nie toleruje utwardzonej nawierzchni.

Gdzie posadzić?

W Polsce mydleniec wiechowaty nie jest gatunkiem rodzimym. Spotyka się go głównie w parkach, ogrodach botanicznych, arboretach i nasadzeniach miejskich, zwłaszcza w cieplejszych rejonach kraju. Jest to jednak drzewo odporne na wysokie temperatury i znoszące suszę, stąd może być gatunkiem perspektywicznym w zieleni miejskiej.

Gatunek ten jest polecany do sadzenia także w ogrodach przydomowych i być interesującym drzewem do sadzenia przy ulicach.