Floks szydlasty (Phlox subulata) nazywany również płomk szydlasty to bylina należąca do rodziny wielosiłowatych (Polemoniaceae). W środowisku naturalnym występuje w Ameryce Północnej, jednak w wielu rejonach świata jest uprawiany jako roślina ozdobna. Należy do grupy pięciu podstawowych bylin wiosennych, sadzonych w ogródkach skalnych w Polsce.

Floks szydlasty to roślina darniowa o pokładających się pokroju, tworząca niskie (do 10 cm wysokości), gęste kobierce. Łodygi są cienkie, gęsto rozgałęzione a liście drobne, lancetowate, ułożone naprzeciwlegle. Floks kwitnie obficie od kwietnia do maja. Kwiaty są drobne, promieniste i mają barwę białą, różową lub fioletową.

Warunki uprawy byliny

Floks szydlasty jest mało wymagający i łatwy w uprawie. Roślina preferuje stanowiska słoneczne, ale może rosnąć również w półcieniu. Optymalna jest gleba piaszczysta i przepuszczalna, jednak gatunek ten jest tolerancyjny pod tym względem i z powodzeniem może być uprawiany w większości typów podłoży ogrodowych.

Bylinę warto sadzić co 20-30 cm.

Po przekwitnięciu należy ją przyciąć. Gatunek łatwo można rozmnożyć (szybko się ukorzenia) - przez podział roślin lub z sadzonek. Zabieg wykonuje się poza okresem kwitnienia.

W czasie większych susz roślinę należy podlewać. Poza odchwaszczaniem nie wymaga regularnych prac pielęgnacyjnych.

Roślina wytrzymuje przeciętne zimy, ale w chłodniejszych regionach Polski warto zastosować osłony, np.: z gałęzi iglaków.

Zastosowanie

Floks szydlasty jest gatunkiem polecanym do obsadzania ogrodów skalnych. Oprócz tego bylinę wykorzystuje się do zadarniania skarp (wytwarza silny system korzeniowy), obsadzania murków i tworzenia rabat oraz ich obrzeży. Floks warto komponować przede wszystkim ze smagliczką, gęsiówką, ubiorkiem i żagwinem.

fot. Anneli Salo, Stan Shebs (wiki.cc)