Żagwin ogrodowy (Aubrieta cultorum) jest niską byliną z rodziny kapustowatych (Brassicaceae). Czasem można go spotkać pod nazwą obrecja ogrodowa. Jest to mieszaniec wyhodowany w wyniku krzyżowania żagwinu zwyczajnego (A. deltoidea) z innymi roślinami z tego rodzaju. 

Roślina ta bardzo szybko tworzy zwarte kobierce, które osiągają do 10 cm wysokości i ponad 60 cm szerokości. Liście żagwinu są matowozielone, owłosione i ząbkowane. Bylina jest najbardziej dekoracyjna w okresie kwitnienia.

Kwiaty żagwinu ogrodowego są niewielkie, koloru różowo-fioletowego. Zebrane są w małe grona i obsypują obficie roślinę od kwietnia do czerwca.

Wymagania i uprawa

Bylina ta dobrze rośnie dobrze w każdym miejscu oraz glebie. Nie ma większych wymagań, chociaż preferuje stanowiska jasne, podłoże przepuszczalne, dość wilgotne i zasadowe.

Żagwin ogrodowy jest mrozoodporny, jednak pędy mogą być uszkadzane przez silny mróz, dlatego w ostre zimy watro osłonić rośliny gałązkami iglaków lub liśćmi.

Roślinę rozmnaża się bardzo łatwo przez podział lub przez sadzonki zielne.

Zastosowanie

Żagwin ogrodowy doskonale nadaje się do sadzenia pojedynczo jak i w grupie z innymi roślinami ogrodowymi, przede wszystkim na skalniakach, niskich rabatach i obwódkach. Żagwin jest też często stosowany do kompozycji w donicach.

Jest uważany za jedną z podstawowych roślin na wiosenne rabaty.

Zdjęcia: VIVIANE6276/Pixabay, David Thomson/FreeImages, Perennial Power/iVerde, Carsten Emdea/Freeimages