Wawrzynek główkowy

Wawrzynek główkowy (Daphne cneorum) to wyjątkowo atrakcyjna, zimozielona krzewinka o pędach częściowo pokładających się po ziemi. Tworzy niskie, zielone poduchy, dorastające do 10-20 cm wysokości. W czasie kwitnienia cały obsypuje się różowymi kwiatami. Liście wawrzynka są wąskie, podługowate, skórzaste, otaczają one gęsto drobne, wałeczkowate pędy, na szczycie których w maju i czerwcu tworzą się silnie pachnące, różowe kwiaty zebrane w główkowate kwiatostany. Kwiaty wydzielają nektar przyciągający motyle i inne owady zapylające. Czasami roślina tworzy niezbyt liczne pąki kwiatowe późnym latem, powtarzając kwitnienie.

Wawrzynek główkowy, podobnie jak inne wawrzynki, jest silnie trujący. Na szczęście nie wygląda na roślinę, którą ktokolwiek chciałby zjeść.

Wymagania i uprawa

Wawrzynek wymaga gleb przepuszczalnych, najlepiej wapiennych. Preferuje stanowiska słoneczne i suche. Jest odporny na niskie temperatury, ale przy mroźnej i słonecznej pogodzie jego listki mogą zasychać. Roślina nie lubi jedynie miejsc, w których zimą zalega woda – wówczas choruje, częściowo zamiera i w końcu ginie.

Gdzie posadzić?

Wawrzynek główkowy najlepiej prezentuje się w ogrodach skalnych i alpinariach oraz na wszelkiego rodzaju wyniesionych rabatach. Dobrze komponuje się z karłowymi krzewami iglastymi i niewysokimi bylinami.

Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich Zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski (ZSzP) Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na e-katalogroslin.pl