Czosnek pospolity to popularne jednoroczne lub dwuletnie warzywo należące do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). To roślina znana od początków cywilizacji. Już ponad 5000 lat temu uprawiano ją w Azji Środkowej. Przez wiele wieków wierzono, że ma magiczną moc - odstrasza czarownice i wampiry, chroni przed złymi mocami i urokiem. Zazwyczaj ząbki czosnku wieszano przed wejściem do domostwa.

Roślina zielna osiąga (wraz z kwiatostanem) wysokość do 1 m i tworzy podziemne cebule, składające się z kilku do kilkunastu ząbków. Łodyga czosnku jest zredukowana do tzw. piętki.

Czosnek wytwarza długie, równowąskie liście. Kwiatostanem jest baldach, składający się z niepozornych kwiatów o barwie białej lub różowej. Najlepiej go uprawiać na lekkich, próchniczych glebach o odczynie zasadowym. Preferuje stanowiska słoneczne. Roślinę uprawia się przez sadzenie ząbków lub cebulek powietrznych. Terminy sadzenia to jesień (od połowy do końca października) i wiosna (od marca do kwietnia).

Ząbki czosnku sadzone wiosną (piętką w dół) powinny być wcześniej przechowywane przez kilka tygodni w temperaturze 0-10°C. W maju i czerwcu warto roślinę nawozić - potrzebują dużo miedzi, manganu, boru i cynku. Przy pielęgnacji trzeba zwrócić uwagę, aby nie popuścić do zaskorupienia gleby. Po zbiorze czosnek należy oczyścić i przechowywać w splecionych warkoczach w chłodnym pomieszczeniu.

Czosnek ma zastosowanie zarówno w kuchni - jako warzywo przyprawowe, jak również w ziołolecznictwie. Pobudza wydzielanie soku żołądkowego, chroniąc organizm przed zgagą. To także znakomity środek działający antybakteryjnie i przeciwdziałający miażdżycy. Polecany starszym ludziom, gdyż działa antysklerotycznie.

Jako przyprawa nadaje potrawom mocnego palącego smaku. W polskiej kuchni - dodaje się go do sosów, mięs, ryb, sałatek, zup i spaghetti. Przykry zapach z ust po zjedzeniu czosnku można zniwelować spożywając nać pietruszki lub owoce jałowca.