Wiśnia osobliwa Prunus ×eminens

Wiśnia osobliwa (Prunus ×eminens) to niewielkie drzewko z rodziny różowatych (Rosaceae). Gatunek jest naturalnym mieszańcem dwóch innych wiśni (w. pospolitej i w. karłowatej), spotykanym głównie na terenie Europy Środkowej. Posiada też ciekawe odmiany, uprawiane w ogrodach jako rośliny ozdobne.

Jak wygląda wiśnia osobliwa?

Wiśnia osobliwa może dorastać do ok. 3-5 m wys. Drzewko tworzy ładną, gęstą, kulistą koronę oraz rozwija długoogonkowe, nieduże, szeroko lancetowate, błyszczące z wierzchu, zielone i gęsto piłkowane na brzegach liście, osadzone naprzemianlegle na cienkich pędach. Jesienią, przed opadnięciem liście przebarwiają się na kolor pomarańczowy.

Wiśnia osobliwa zakwita wiosną (V), rozwijając bardzo liczne, małe, białe, pięciopłatkowe, rozpostarte kwiaty z długimi, wystającymi pręcikami. Kwiaty osadzone są na długich szypułkach i zebrane na szczytach pędów po kilka w gęste, baldachowate kwiatostany. Po przekwitnieniu kwiaty przekształcają się w kuliste, jaskrawoczerwone owoce (pestkowce).

Wiśnia osobliwa jako gatunek może dawać odrosty korzeniowe.

Jakie wymagania ma wiśnia osobliwa i jak ją uprawiać?

Wiśnia osobliwa preferuje ciepłe, słoneczne stanowiska i żyzne, próchnicze, przepuszczalne, lekko wilgotne, najlepiej wapienne podłoża, jednak poradzi sobie również na przeciętnej glebie ogrodowej. Toleruje zanieczyszczone powietrze, dlatego może być uprawiana w miastach. W naszym klimacie jest też wystarczająco mrozoodporna i nie wymaga zimowej ochrony.

Pielęgnacja wiśni w ogrodzie – jak dbać?

Wiśnia osobliwa nie wymaga szczególnej uwagi. Dobrze znosi przejściową suszę, dlatego nie oczekuje systematycznego nawadniania. Nie musi być też systematycznie zasilana, chociaż wiosną warto wyściółkować glebę wokół niej kompostem, który wzbogaci podłoże w materię organiczną i naturalne składniki odżywcze.

Ponieważ w ogrodach wiśnia osobliwa uprawiana jest głównie w postaci szczepionej na pniu, zwykle nie wymaga też ciecia, gdyż w naturalny sposób zachowuje ładny, zwarty, kulisty, regularny pokrój korony.

Groźne choroby i szkodniki – przed czym chronić?

Wiśnia osobliwa zwykle nie sprawia problemów w uprawie, czasami jednak może być porażana przez choroby grzybowe (np. mączniaka prawdziwego, plamistość liści) lub atakowana przez szkodniki (np. mszyce, przędziorki).

Jakie zastosowanie znajduje wiśnia osobliwa w ogrodach?

Wiśnia osobliwa uprawiana jest zwykle w postaci odmian ozdobnych szczepionych na pniu, które posiadają bardzo zgrabną, gęstą, regularną, kulistą koronę, dlatego doskonale nadają się do sadzenia w szpalerach wzdłuż ścieżek, alejek, chodników, placyków i podjazdów. Pięknie prezentują się w nowoczesnych ogrodach w towarzystwie roślin o geometrycznych, regularnych formach (np. kulistych bukszpanów czy stożkowych iglaków). Ładnie wyglądają też w towarzystwie hortensji bukietowych, róż rabatowych czy lawendy.

Owoce wiśni osobliwej są jadalne, jednak nie są one szczególnie smaczne – drobne, dość kwaśne, raczej dekoracyjne niż deserowe. Mogą być jednak wykorzystywane w przetworach

Popularne odmiany wiśni osobliwej

• 'Umbraculifera' – (na zdj.) to gęsta, kulista odmiana, oferowana głównie w postaci piennej (czyli szczepionej na pniu), gdzie wysokość drzewka uzależniona jest od wysokości podkładki.

Zdjęcia: ed. 7monarda / AdobeStock

Czy w opisie są wszystkie informacje, których szukałaś/-eś o wiśni osobliwej? Daj znać w komentarzu!