Hiacynt (Hyacinthus) to bylina cebulowa należąca do rodziny szparagowatych (Asparagaceae). Do rodzaju należy 30 gatunków roślin, które pochodzą ze wschodnich rejonów Morza Śródziemnego aż po południowo-zachodnią Azję. Obecnie w uprawie spotykamy jednak tylko odmiany hiacynta wschodniego (H. orientalis).

Roślina wytwarzają mięsiste, błyszczące, równowąskie, krótkie liście, które osiągają do 30 cm wysokości. Gruby pęd kwiatostanowy dorasta do ok. 20 cm.

Hiacynt kwitnie w kwietniu i maju. Kwiaty zebrane w efektowne kwiatostany (grona) utrzymują się przez ok. 2 tygodnie. Są średniej wielkości, dzwonkowate lub lejkowate i mają 6 lub więcej płatków (są pojedyncze lub pełne). Występują w bardzo wielu kolorach (białym, żółtym, pomarańczowym, łososiowym, różowym, czerwonym, fioletowym, niebieskim). Są znane i cenione za swój piękny, intensywny, słodki zapach.

Cebula hiacynta jest duża, kulista i może mieć wiele kolorów (łuski okrywające mogą być białe, brązowawe, czerwone czy też fioletowe).

Wymagania i uprawa

Roślina ma niewielkie wymagania w stosunku do gleby. Preferuje podłoże próchnicze, lekkie, przepuszczalne, żyzne o odczynie obojętnym oraz stanowisko słoneczne lub półcieniste. Nie lubi wiatrów i dużych mrozów, dlatego wybierajmy dla niej miejsca zaciszne.

Cebule sadzi się się do gruntu we wrześniu na głębokość kilkunastu centymetrów (10-15 cm) w odstępach 12-15 cm (zależnie od wielkości). Pod koniec czerwca można je wykopać, osuszyć i przechowywać w suchym, ciemnym, chłodnym miejscu, ale też często zostawia się je w ziemi.

Hiacynty rozmnażamy przez podział cebul, w momencie, gdy te wytworzą cebulki przybyszowe.

Hiacynty pędzone z cebul

Hiacynty mogą być pędzone i zdobić domy w styczniu i lutym (a nawet w Święta Bożego Narodzenia). Cebule sadzi się do doniczek z piaszczystym podłożem we wrześniu lub październiku. Następnie przykrywa się je centymetrową warstwą piasku, podlewa i umieszcza w chłodnym (do 20oC) ale jasnym miejscu. Tak spędzają kolejnych 6-8 tygodni.

Rośliny cebulowe lubią być "dokarmiane" nawozami organicznymi.

Na doniczkę z kiełkującymi cebulami nakłada się papierowy stożek i czeka na pąki kwiatowe. Kwiatostan po przekwitnięciu należy ściąć. Roślinę nadal się podlewa. Gdy liście zaschną, cebulę wyjmuje się z ziemi, czyści i przechowuje w suchym miejscu, a we wrześniu – wysadza do ogrodu.

Zastosowanie

Hiacynty wyglądają najefektowniej sadzone w grupach na rabatach i ich obwódkach. Wyglądają wspaniale w zestawieniu z innymi wiosennymi kwiatami cebulowymi. Sadzone w donicach w domu stają się źródłem koloru i zapachu w okresie, gdy zieleń za oknem jeszcze śpi.

Hiacynty to też uwielbiany kwiat cięty, który długo zachowuje świeżość i zapach.

Ciekawostki

Nazwa "hiacynt" pochodzi od mitycznej postaci Hyacinthusa, którego bóg słońca – Apollo, darzył szczególną sympatią. W wyniku wypadku podczas zawodów rzucania dyskiem Hyacinthus został śmiertelnie ranny. Z jego krwi wyrosły kwiaty, które nazwano jego imieniem.


Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: iBulb, Samuel Stone, Ralphs_Fotos/Pixabay