Choina kanadyjska

Choina kanadyjska (Tsuga canadensis) osiąga w Polsce 20-25 m wysokości. Tworzy malowniczą, szerokostożkowatą koronę. Często w trakcie wzrostu wytwarza wiele pni. Główne pędy układają się poziomo, są szeroko rozpostarte. Końce gałęzi bocznych, podobnie jak wierzchołek drzewa, przewieszają się. Gałązki są lekkie, pokryte drobnymi igłami.

Igły choiny kanadyjskiej są krótkie, spłaszczone, ciemnozielone, osadzone na gałązkach dwustronnie, grzebieniasto. Młode, jasne przyrosty, pojawiające się na wiosnę ładnie kontrastują z ciemniejszymi, starszymi igłami.

Szyszki choiny są drobne, niewielkie, mają 1,5-2,5 cm długości. Tworzą się licznie na końcach gałęzi i stanowią ich ozdobę.

Fot. Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Uprawa i wymagania

Choina kanadyjska jest gatunkiem łatwym w uprawie, choć ma spore wymagania (optimum) glebowe. Preferuje gleby żyzne, lekko kwaśne, zasobne w próchnicę, umiarkowanie wilgotne lub wilgotne. Nie znosi suszy i upałów.

Może rosnąć na każdym stanowisku, zarówno w słońcu, jak i w cieniu. W pełnym słońcu wymaga więcej wilgoci: w glebie oraz w powietrzu. Jest w pełni odporna na mróz. Choina to drzewo odporne na niskie temperatury i doskonale znoszące cięcie. Może być wykorzystywane do zakładania formowanych żywopłotów – szczególnie przydatna jest w miejscach cienistych i wilgotnych.

Gdzie posadzić?

Choina kanadyjska doskonale prezentuje się prowadzona w formie naturalnej w większych ogrodach przydomowych oraz w parkach. W formie ciętej – jako żywopłot – jest mało znaną, ale ciekawą alternatywą dla żywotników czy cisów.

Szkółki oferują kilka interesujących, wolno rosnących odmian karłowych choiny, nadających się do uprawy w małych ogrodach.