Logo
Logo

Szydlica japońska

Pochodząca w Japonii szydlica japońska jest jedynym przedstawicielem rodzaju Cryptomeria. W swojej ojczyźnie drzewo to osiąga imponujące rozmiary, nierzadko przekraczając 50 m wysokości; pień u podstawy może mieć średnicę 4-5 m! Uprawiana w Europie jest o połowę niższa.

Dowiedz się, jak szydlica rośnie w polskich warunkach, gdzie można ją sadzić i jakie ma zastosowanie.

Spis treści
Skąd pochodzi? Jak wygląda? Jak uprawiać? Gdzie sadzić?

Szydlica japońska (Crypromeria japonica) to gatunek iglasty, zaliczany do rodziny cypryśnikowatych. Naturalnie występuje na wyspach Honsiu, Kiusiu i Sikoku, gdzie jest podstawowym drzewem leśnym, stosowanym także do sadzenia w parkach, przy świątyniach oraz w ogrodach przydomowych, gdzie wykorzystuje się wolno rosnące kultywary ozdobne. 

Przez długi czas szydlica japońska była gatunkiem uznawanym w Polsce za wrażliwy na mróz; podatnym na przemarzanie, polecanym wyłącznie do sadzenia w najcieplejszych regionów.

 
W niemieckiej literaturze (Enzyklopädie der Gartengehölze, Bärtels, Schmidt, wyd. 2014 r.) jest zakwalifikowana do strefy mrozoodporności 6b (-18 -20°C), która w Polsce rozciąga się na zachód od Wisły. Roślina ta coraz częściej pojawia się w ogrodach nie tylko na Pomorzu, w Wielkopolsce czy na Dolnym Śląsku, ale bywa też z powodzeniem uprawiana w centrum kraju.

szydlica japońska Cryptomeria japonica duże iglaste drzewo w ogrodzie zimą pod śniegiem
Fot. Grzegorz Falkowski

Szydlica japońska jest drzewem o prostym pniu i stożkowatej koronie, rośnie szybko, rocznie przyrasta o około 30 cm. Jej pień pokrywa czerwonawa, łuszcząca się długimi pasami kora. Gałązki pokryte są szydlastymi, sierpowato wygiętymi, płaskimi igłami długości 6-25 mm, zielonymi, osadzonymi spiralnie wokół pędów. W dotyku są one raczej miękkie, nie kłują. Żyją od 4 do 8 lat, opadają razem z gałązkami.

Kwiaty męskie i żeńskie tworzą się oddzielnie, szyszki dojrzewają w roku kwitnienia, są kuliste, zbudowane z 20-40 łusek z kłującymi ząbkami na wierzchołkach, mają 1-3 cm średnicy, po wysypaniu nasion długo utrzymują się na gałęziach. Drzewa zawiązują szyszki w młodym wieku, ale uzyskane u nas nasiona są najczęściej płonne.

Czy rośliny przetrwają wakacje bez Ciebie? Tak, dzięki tym urządzeniom do automatycznego podlewania
Przeczytaj także
Czy rośliny przetrwają wakacje bez Ciebie? Tak, dzięki tym urządzeniom do automatycznego podlewania

Uprawa i wymagania

Szydlica japońska nie jest wymagająca w stosunku do podłoża, zadawala się przeciętnymi glebami ogrodowymi o lekko kwaśnym odczynie. Preferuje gleby przepuszczalne, stale wilgotne, miejsca półcieniste, o wystawie wschodniej lub zachodniej, zaciszne, osłonięte od wiatru. Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie.

Gdzie posadzić?

Ta roślina, która nadal stanowi ciekawostkę dendrologiczną, dobrze komponuje się z innymi gatunkami iglastymi w ogrodach przydomowych. Szydlica japońska nadaje się do średniej wielkości ogrodów. W mniejszych ogrodach i na działkach można uprawiać jej niższe i karłowe odmiany.

Opracowanie: Związek Szkółkarzy Polskich
Zdjęcie tytułowe: Grzegorz Falkowski (ZSzP)

Więcej o roślinach i ich producentach znajdziesz na: e-katalogroslin.pl

Autor
Szydlica japońska
Szydlica japońska
Związek Szkółkarzy Polskich

Związek Szkółkarzy Polskich to stowarzyszenie producentów drzew, krzewów i bylin, a także roślin owocowych. W zielonym ogródku publikuje praktyczne poradniki dot uprawy roślin oraz roślinne nowości.

Tagi
Powiązane rośliny