Szczypiorek to roślina wieloletnia (zwykle uprawiana przez 3-4 lata) należąca do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). Roślina jest znana człowiekowi od tysiącleci a od XVI wieku to cenione w Europie warzywo przyprawowe. Pochodzi z górzystych regionów Europy oraz Azji.

Bylina tworzy niewysokie (do 25 cm) zwarte kępy z rurkowatymi, pustymi w środku liśćmi. Od maja do sierpnia rozwijają się pędy kwiatostanowe z białymi lub różowymi kwiatami, zebranymi w baldachy.

Szczypiorek można uprawiać z siewu wprost do gruntu (w kwietniu) lub z rozsady (wysadzając w maju po kilka okazów w jednym miejscu. W pierwszym przypadku plon uzyska się w drugim roku uprawy. Roślina preferuje stanowiska słoneczne, choć z powodzeniem może rosnąć również w półcieniu. Lubi żyzne i próchnicze, lekko zasadowe gleby, ale może rosnąc również w innych podłożach - o ile są zasobne w wapń. W czasie uprawy należy ścinać pędy kwiatostanowe, aby nie osłabiać roślin i regularnie podlewać kępy, znakomicie nadaje się do uprawy w pojemnikach.

Szczypiorek to wartościowa przyprawa zawierająca witaminę C, beta-karoten i sole mineralne (sód, wapń, potas, magnez, żelazo). Działa dobroczynnie na organizm przyśpieszając trawienie, wzmagając apetyt i obniżając ciśnienie krwi. W kuchni dodaje się pocięte na drobno liście szczypiorku do jaj, sosów, sałatek, surówek, twarogu oraz kanapek.