Sosna czarna (Pinus nigra), znana także jako sosna austriacka, należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje na południu Europy i w Azji Mniejszej. Roślina w Polsce może dorastać do 25m wysokości.

Rośnie jednak wolno. 10 m wysokości osiąga dopiero po około 30latach. Posiada wzniesiony, smukły pokrój i wąską, stożkowatą, nieregularną koronę. Kora jest ciemnobrązowa, bruzdowata, podzielona na kwadratowe płytki. Igły są długie (8-15cm), sztywne, zebrane w pęczkach parami. Szyszki są symetryczne, jajowate.

Wymagania i uprawa:

Sosna czarna ma niewielkie wymagania i jest łatwa w uprawie. Lubi stanowiska słoneczne, ale dobrze rośnie także w półcieniu. Ma niewielkie wymagania glebowe - rośnie nawet na piaszczystych, jałowych glebach. Optymalne jednak są podłoża wapienne. Charakteryzuje ją duża odporność na zanieczyszczenia powietrza i zasolenie podłoża. Znosi mrozy i silne wiatry. Można ją sadzić na początku jesieni lub wiosną.

Przez pierwsze lata uprawy zaleca się ją podlewać (szczególnie zimą - w czasie umiarkowanie ciepłej pogody). Warto dokarmić ją kompostem, obornikiem i nawozami wapniowymi. Może być atakowana przez boreczniki, osnuje i inne szkodniki, które żerują na jej kuzynie - sośnie zwyczajnej. Młode okazy można profilaktycznie pryskać preparatami ekologicznymi z roślin (pokrzywa, krwawnik, czosnek).

Zastosowanie sosny czarnej:

Sosnę w ogrodzie można sadzić w wyeksponowanej części - jako soliter. Dobrze sprawdza się także sadzona grupowo jako zielona ściana chroniąca przed silnym wiatrem. Drzewo wykorzystuje się do obsadzania terenów silnie uprzemysłowionych i umacniania wydm. Ma duże znaczenie w przemyśle drzewnym.

zdjęcie: Stefan.lefnaer - Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=29088653