Żeleźniak żółty (Phlomis russeliana) należy do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). W środowisku naturalnym występuje w Europie i Azji. To krótkowieczna bylina osiągająca 60-90cm wysokości. Posiada wzniesione, słabo rozgałęzione pędy i sercowate liście. Dwuwargowe kwiaty są osadzone w okółkach w kilku miejscach na pędzie. Mają żółtą barwę. Kwitnie od czerwca do lipca.

Wymagania i uprawa

Bylina preferuje słoneczne miejsca i lekkie, piaszczysto-próchnicze, dobrze przepuszczalne podłoża. Znosi gorsze typy gleb. Jest wystarczająco mrozoodporna, jednak w bezśnieżne zimy powinno się ją okrywać. Można ją rozmnażać przez jesienny wysiew nasion lub oddzielenie roślin potomnych (od wiosny do jesieni). W czasie długotrwałej suszy zaleca się ją podlewać. Nie wymaga intensywnego nawożenia – ewentualne dawki nawozów powinny być niewielkie. W wilgotne lata może być porażana przez choroby grzybowe.

Zastosowanie

Żeleźniak dobrze prezentuje się w ogrodach wiejskich w połączeniu z łubinami, jasnotą białą, malwami, dziewannami i ostróżkami. Można wykorzystać go to tworzenia wysokich rabat lub zazieleniania terenów piaszczystych.

zdjęcia:
Wereldwinkel Schoonhoven - Pixabay
Phlomis russeliana / Meneerke bloem / CC BY-SA 3.0 / Wikimedia Commons