Logo
Logo

Oman wielki (Inula helenium)

Oman wielki (Inula helenium) | Przeczytaj opis rośliny, zobacz zdjęcia i dowiedz się o niej więcej. Poznaj jej wymagania, zastosowanie oraz wskazówki dotyczące uprawy i pielęgnacji.
  • Dekoracyjność: kwiatostany
  • Gleba: każda ogrodowa, żyzna, przepuszczalna, piaszczysto-gliniasta
  • Kolor kwiatów: żółte
  • Kwiatostan: koszyczek kwiatowy
  • Kwiaty: pachnące, duże
  • Odczyn gleby: lekko kwaśna, obojętna
  • Owoce: niełupka
  • Pokrój: wzniesiony, wyprostowany
  • Przydatność do spożycia: korzenie
  • Zapach: kwiaty
  • Wysokość: 2 m
  • Okres kwitnienia: VII, VIII, IX
  • Trwałość liści: sezonowe
  • Wilgotność: gleba stale wilgotna
  • Stanowisko: słońce, półcień
  • Zastosowanie: ogrody wiejskie, rabaty, brzegi zbiorników wodnych, nasadzenia naturalistyczne, w grupie, ogrody przydomowe, roślina lecznicza
  • Oman wielki (Inula helenium) należy do rodziny astrowatych (Asteraceae). Pochodzi z obszarów Bliskiego Wschodu i Azji Środkowej. W Polsce można go spotkać nad brzegami rzek i miejscach stale wilgotnych.

    To bylina osiągająca niekiedy wysokość do 2 metrów. Łodyga jest wzniesiona, sztywna, gruba i bruzdowana, w górnej części mocno rozgałęziona. Cała jest pokrywa włoskami. Liście dolne są duże (15-80 cm!) i eliptyczne, a górne sercowato-jajowate. Wszystkie są bezogonkowe (siedzące), piłkowane lub ząbkowane, miękkie i filcowato owłosione.

    Oman wielki kwitnie w lecie, w lipcu, sierpniu i wrześniu. Na końcach pędów pojawiają się spore (8 cm średnicy), żółte kwiatostany-koszyczki o bardzo wąskich i długich kwiatach języczkowych. Roślina należy do miododajnychOwocem omanu jest niełupka.

    Tworzy grube, rozgałęzione kłącza oraz silne korzenie

    Wymagania i uprawa

    Oman nie ma wielkich wymagań glebowych, ale najlepiej rośnie na podłożu żyznym, wilgotnym i piaszczysto-gliniastym o pH zbliżonym do obojętnego. Preferuje stanowiska słoneczne, chociaż znosi również półcień. Roślina jest mrozoodporna.

    Zabiegi pielęgnacyjne ograniczają się do odchwaszczania, podlewania w razie przedłużających się okresów suszy oraz ochroną przed szkodnikami. Dobrze reaguje na nawożenie organiczne.

    Roślinę rozmnaża się przez wysiew nasion wprost do gruntu lub z rozsady co wykonujemy wiosną (III-V). Można również dzielić jej karpy (kilku letnich roślin).

    Surowcem leczniczym są korzenie i kłącza omamu wielkiego. Ich zbiór odbywa się wczesną wiosną lub jesienią. Największy plon uzyskuje się zwykle w 2-3 roku uprawy.

    Zastosowanie

    Bylina jest uprawiana głównie ze względu na cenne właściwości lecznicze, ale oczywiście można ją wykorzystać w ogrodzie tworząc wysokie, bylinowe rabaty.

    Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybowe, żółciopędne, moczopędne. Pomaga m.in. przy zwalczaniu kaszlu, zapaleniach gardła, chrypce i zaburzeniach trawiennych. Dodatkowo zawiera w sobie dużo inuliny.

    Ciekawostki

    W dawnych czasach korzeń omanu smażono w cukrze i był prawdziwym przysmakiem Rzymian. Stosowano go też do odświeżania oddechu i przy astmie.

    Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: alisbalb2/Depositphotos, Inula helenium/nottawasaga/CC0 1.0., Anna/Inula helenium/pixeltoo/CC BY 2.0/Link, vaivirga/Depositphotos

    Autor
    Oman wielki
    Oman wielki
    Katarzyna Jeziorska

    Z wykształcenia i zamiłowania ogrodniczka. Przy kawie, yerba macie czy wszelakiej herbacie chętnie rozmawia o roślinach oraz dzieli się swoimi ogrodniczymi doświadczeniami. Uwielbia pagórkowate ogrody i kuchnię pełną "zielonej alchemii". Istnieje sporo dowodów na to, że ktoś z jej przodków był hobbitem.

    Powiązane tematy
    Zwiń Pokaż więcej (3)

    Komentarze

    Dodaj komentarz
    Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu. Może będziesz pierwsza/-y? Zajrzyj na Forum ZielonyOgrodek.pl

    Gość

    05-08-2020 16:35

    Nigdzie nie ma informacji kiedy siejemy.

    Zajrzyj na Forum ZielonyOgrodek.pl