Śliwa domowa jest powszechnie uprawiana  jako roślina sadownicza. Obecnie śliwki zajmują ósme miejsce w produkcji owoców na świecie - produkuje się ich ponad 5 mln ton rocznie. Śliwa znana tylko w uprawie, nie występuje w stanie dzikim. Jest naturalnym mieszańcem ałyczy i śliwy tarniny.

Śliwa domowa (Prunus domestica) należy do rodzaju śliwa (Prunus), podrodziny śliwowych (Prunoidae), rodziny różowatych (Rosaceae).

Śliwa domowa osiąga wysokość do 10 m. System korzeniowy ma 2 - 3 krotnie większy zasięg  niż obwód korony. Liście są 5-10 cm długie, eliptyczne, karbowano-piłkowane, spodnia część blaszki liściowej jest owłosiona. Roczne gałązki są zielonkawe, pączki są drobne i krótkostożkowate, wyrastające po kilka na pędach skróconych. Pąki powstają w kątach liści na długopędach.i krótkopędach. Kwitnie w marcu i maju. Kwiaty są koloru białego, promieniste i 5 - krotne. Owocem jest śliwka - jajowaty pestkowiec.

Z owoców produkuje się susze, dżemy, powidła i marynaty, a także nalewki i śliwowicę.

Śliwa wymaga gleby przepuszczalnej i bogatej w składniki pokarmowe. Lubi gleby wilgotne. Źle rośnie na suchych glebach piaszczystych i ubogich w składniki pokarmowe. Lubi gleby wapienne. Wymaga stanowiska słonecznego.