Dimorfoteka zatokowa to jednoroczna roślina należąca to rodziny astrowatych (Asteraceae). Zwykle tworzy lekko płożący, luźny pokrój i osiąga wysokość 30-40cm. Wytwarza mięsiste, lancetowate liście i pojedyncze kwiatostany-koszyczki o kwiatach barwy żółtej, pomarańczowej i różowej (lub wielobarwne).

Kwitnie od drugiej połowy czerwca do października. Owocem jest niełupka. Dimorfoteka zatokowa w środowisku naturalnym porasta obszary Ameryki Południowej.

Roślina jest stosunkowo łatwa w uprawie, ale należy zapewnić jej stanowisko słoneczne, najlepiej osłonięte od wiatru. Nie ma zbyt dużych wymagań glebowych, ale lubi podłoża przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Jest to dość istotne szczególnie w początkowym okresie uprawy, gdy nie roślina nie wykształci jeszcze mocnego systemu korzeniowego.

Nasiona można wysiewać wprost do gruntu w kwietniu lub siać do inspektu pod koniec marca. W pierwszym przypadku po wschodach i wykształceniu pierwszych liści sadzonki trzeba przepikować, tak aby rozstawa między nimi wynosiła 10-15cm.

Do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych należy odchwaszczanie i regularne podlewanie (w uprawie pojemnikowej). Warto również usuwać przekwitłe kwiatostany, aby wydłużyć okres kwitnienia. W chłodne, mokre lata trzeba uważać na szarą pleśń.

Dimorfoteka zatokowa jest głównie uprawiana grupowo w zróżnicowanych rabatach kwiatowych. Nadaje się do uprawy w donicach i skrzyniach. Można sporządzać z niej bukiety. Kwiatostany zamykają się w czasie pochmurnej pogody.