Świerk Brewera (Picea breweriana) to drzewo należące do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje na terenie Stanów Zjednoczonych. Jest to gatunek unikatowy dla gór Siskiyou oraz masywu Shasta na granicy Oregonu i Kalifornii. W wielu krajach, w tym w Polsce, świerk jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Świerk może osiągać duże rozmiary, jednak w ogrodach zwykle nie przekracza 15-20m. Rośnie bardzo wolno. Ma wzniesiony, regularny, szerokostożkowy pokrój. Pędy ułożone są w sposób warstwowy. Igły o długości 1,5-3cm są miękkie.

Z wierzchniej strony mają ciemnozieloną barwę, na spodzie posiadają dwa białe paski. Kwiaty męskie - żółte lub czerwone – pojawiają się na zakończeniach pędów. Kwiaty żeńskie – czerwone – występują tylko na najwyżej położonych gałęziach. Szyszki mają jasnobrązową barwę, są cylindryczne i osiągają 10-12cm długości.

Uprawa świerku Brewera

Drzewo jest dość łatwe w uprawie i mało wymagające. Optymalne stanowisko jest słoneczne i wolne od silnych wiatrów. Roślina toleruje różne typy gleb – o ile są przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Świerk dobrze znosi mrozy. W czasie susz warto go podlewać (zwłaszcza młode okazy). Zaleca się stosować nawozy organiczne.

Nie wymaga cięcia. Pozytywny rezultat daje ściółkowanie podłoża wokół rośliny. Drzewo raczej nie wymaga podwiązywania sznurem przed nadejściem zimy. Jego pokrój ogranicza ryzyko zalegania śniegu na gałęziach.

Zastosowanie świerku

Świerk Brewera nadaje się do wielu typów ogrodów i parków. Ze względu na wolny wzrost można sadzić go także w nieco mniejszych ogrodach. Efektownie prezentuje się jako soliter w wyeksponowanym miejscu na trawniku.

fot. Meneerke bloem CC-BY-SA-3.0 Wikimedia Commons