Fikus dębolistny (Ficus lyrata), nazywany też figowcem lirolistnym to gatunek egzotycznego, rozłożystego drzewa należącego do rodziny morowowatych (Moraceae). Roślina pochodzi z Afryki Zachodniej, gdzie rosnąc w naturze osiąga ok. 10-15 m wys. W krajach tropikalnych bywa też uprawiana w ogrodach jako roślina ozdobna.

Fikus dębolistny tworzy wiotkie, z czasem drewniejące pędy, które u roślin uprawianych w doniczkach zwykle nie są rozgałęzione. Największą ozdobą rośliny są duże (w uprawie osiągają ok. 30 cm dł. i 20 cm szer., ale w naturze mogą być nawet dwukrotnie większe), skórzaste, zielone, błyszczące liście z wyraźnie widocznym na blaszce unerwieniem. Liście mają ciekawy kształt, przypominający lirę lub liście dębu, od których roślina przyjęła nazwę gatunkową.

W naturze roślina zakwita i owocuje, wydając okrągłe, przypominające orzechy owoce, w uprawie jednak zwykle nie kwitnie i nie owocuje.

Wymagania i uprawa

Fikus dębolistny to roślina dość wymagająca. W uprawie oczekuje słonecznego stanowiska (w godzinach południowych lekko osłoniętego) oraz pokojowej temperatury, która latem powinna wynosić ok. 22-24°C, a zimą 18-20°C (nie mniej niż 15°C). Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne i stale lekko wilgotne.

Roślinę podlewa się często, lecz umiarkowanie i systematyczne zasila nawozami dla roślin ozdobnych.

Fikus przechodzi stan spoczynku zimowego i w tym czasie zależy zaprzestać jego nawożenia, a podlewanie ograniczyć do minimum.

W czasie wiosennego przesadzania można go również przyciąć, zachowując ładny pokrój i ograniczając rozmiary. Przy okazji ciecia z rośliny można pobrać wierzchołkowe sadzonki pędowe i ukorzenić je w wodzie lub wilgotnym podłożu.

Fikus dębolistny jest dość wrażliwy na błędy uprawowe, a w szczególności na zalanie (liście brązowieją, a korzenie gniją). Bywa też atakowany przez szkodniki (np. wełnowce, tarczniki). Duże liście łatwo zbierają na sobie kurz, więc dobrze czyścić ich górną stronę wilgotną ściereczką

Zastosowanie

Fikus dębolistny to przede wszystkim duża roślina pokojowa, która ze względu na swoje rozmiary nadaje się głównie do dekoracji większych pomieszczeń jak np. przestronne salony, obszerne hole czy oranżerie (choć wyselekcjonowano już odmiany o kompaktowym pokroju, które sprawdzają się w mniejszych pomieszczeniach).

Forma rośliny sprawia, że jest ona idealnym soliterem do nowoczesnych wnętrz. 

Wybrane odmiany

  • 'Bambino' – odm. karłowa (ok. 1,5-1,8 m wys.)
  • 'Variegata' – o liściach z szerokim, kremowo-białym obrzeżem


Tekst: Katarzyna Józefowicz, zdjęcia: Floradania.dk, Flower Council Holland, Severin Candrian, Mike Marquez/Unsplash