Nefrolepis wyniosły, wysoki (Nephrolepis exaltata) nazywany jest często nerczyłuskiem wyniosłym, albo po prostu paprotką. Należy do paproci z rodziny (Lomariopsidaceae). Naturalnie występuje na terenach Ameryki Południowej, Środkowej i Północnej. Jest najpopularniejszą paprocią uprawianą w naszych domach

Nazwa rodzajowa rośliny pochodzi od łacińskich słów: nephros czyli "nerka", oraz lepis czyli "łuska", a wzięła się ona od kształtu zawijek – nerkowatego kształtu wyrostków/łusek na liściach osłaniających kupki zarodni.

Roślina w doniczce zwykle osiąga 40-80 cm wysokości i podobną szerokość. Ma długie, najczęściej wzniesione ale też łukowato wyginające się, pierzaste liście – zależnie od odmiany pojedynczo lub podwójnie pierzaste. Są złożone z drobnych, całobrzegich, lancetowatych listków.

Zarodnie wytwarzają się na brzegach liści, a same zarodniki pojawiają się wiosną lub latem.

Organem podziemnym jest długie kłącze z rozłogami.

Wymagania i uprawa

Nefrolepis wyniosły to jedna z najłatwiejszych w uprawie paproci. Najlepiej rośnie na stanowisku półcienistym z rozproszonym światłem (bez bezpośredniego działania promieni słonecznych). Radzi sobie też w większym cieniu.

Podłoże przepuszczalne, torfowe, na dnie donicy zaleca się zrobić warstwę drenażową. Najistotniejsze w uprawie paproci jest regularne (latem nawet codzienne) podlewanie i zraszanie. Przesuszenie korzeni prowadzi do szybkiego opadania liści.

Z nawozów warto stosować te specjalistyczne dla paproci. Roślinę powinniśmy intensywnie dokarmiać w okresie wzrostu.

Nefrolepis wyniosły przechodzi zimowy spoczynek – należy mu wtedy zapewnić niższą temp. (najlepiej 10-15 ºC), zaprzestać nawożenia i ograniczyć podlewanie (najlepiej co 2 tygodnie podlewać od dołu, pozostawiając doniczkę w wodzie na ok. 10 min).

Starsze osobniki powinno się przesadzać wiosną co ok. 3 lata.

Zastosowanie

Nefrolepis wyniosły ustawia się na regałach i wyższych meblach. Doskonale sprawdza się w wiszących pojemnikach. Może rosnąć na parapecie okna północnego. Latem nefrolepis można wystawiać na taras lub balkon, ale jest wtedy bardziej narażony na porażenie przez tarczniki czy zjedzenie przez ślimaki.

Ciekawe odmiany

  • 'Bostonensis Nana' – krótkie ale pokładające się liście
  • 'Roosevelti' – listki na brzegach mocno pofalowane
  • 'Hilli' – wąskie, podwójnie pierzaste liście


Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: Mokkie/CC BY-SA 3.0/Link, Flower Council Holland