Bergenia sercolistna, sercowata (Bergenia cordifolia) to zimozielona bylina należąca do rodziny skalnicowatych (Saxifragaceae). Pochodzi ze wschodnich terenów Azji. Jest spotykana na Syberii i w Mongolii.

Roślina z kwiatostanami osiąga 40 cm wysokości. Liście są krótkoogonkowe, duże i dorastają do 30 cm. Są ozdobne – duże, owalne, sercowate lub zaokrąglone, pochwiaste u nasady. Blaszki liściowe są grube, skórzaste i często falowane. Przebarwiają się jesienią na czerwono i purpurowo-fioletowo.

Kwiaty bergenii są zebrane wydłużone kwiatostany typu wiecha, które wytwarzają się na końcach czerwonawo zabarwionych, grubych pędów. Jest ich kilka na pędzie. Kwiaty są ciemno różowe lub liliowe, kuliste i pięciopłatkowe. Osiągają 2,2 cm średnicy. Bergenia sercowata kwitnie w kwietniu i maju. Czasem zdarza się, że powtarza kwitnienie.

Roślina wytwarza grube, płożące się po ziemi kłącza.

Wymagania i uprawa

Jest doskonałą rośliną dla początkujących ogrodników. Doskonale się nadaje zarówno na stanowiska cieniste jak i słoneczne. Ma bardzo małe wymagania siedliskowe, choć najlepiej czuje się na na glebie żyznej, próchniczej i średnio wilgotnej. Bergenia jest odporna na mróz.

Sadzimy w dość dużej rozstawie, ponieważ roślina szybko i mocno się rozrasta. Gdy kępa robi się duża, można ją spokojnie dzielić i rozsadzać (wiosną lub jesienią) – zabieg ten odświeża rośliny.

Zastosowanie

Ze względu na swój niewątpliwy urok i łatwość uprawy, bergenia sercolistna ma bardzo szerokie zastosowanie. Może być ozdobą ogródka skalnego, rabaty czy skarpy. Może być również zastosowana jako roślina okrywowa (pod dużymi drzewami) i do obsadzania zbiorników wodnych pod warunkiem, że miejsce nie jest zbyt bagienne.

Tekst: Katarzyna Jeziorska, zdjęcia: congerdesign/Pixabay, Katarzyna Jeziorska