Logo
Logo
11
Do góry
Artykuł na: 4-5 minut

Systemy uprawy warzyw

Przydomowy warzywnik to obowiązkowy element ogrodu. Po prawdzie wymaga on dużych nakładów pracy, ale efekty – świeże i zdrowe warzywa – wynagradzają trud w zupełności. Przed założeniem warzywnika warto jednak zastanowić się, jaki system uprawy wybrać.

Każda osoba zajmująca się warzywnikiem liczy na dorodny plon, niestety błędy uprawowe oraz zdarzenia losowe sprawiają, że nie zawsze jest to możliwe. Podstawową sprawą jest więc rozsądne zaplanowanie warzywniaka jeszcze przed zakupem roślin. Pierwszoplanową rolę powinno pełnić optymalne rozmieszczenie roślin. To, w jaki sposób warzywa zostaną wysiane lub wysadzone, w dużej mierze zależy od wybranego systemu uprawy.

warzywnik system tradycyjny fot. Michael and Christa Richert SXC

System tradycyjny - najbardziej popularny warzywnik

Jest to system rzędowej uprawy roślin. Rzędy mają różną długość zależną od przeznaczonej na warzywnik powierzchni. Zwykle co kilka rzędów pozostawia się miejsce na wąskie ścieżki (najczęściej udeptywane), które gwarantują dostęp do warzyw i wykonywanie prac pielęgnacyjnych. W takim systemie rzędy powinno się sytuować w kierunku wschód-zachód lub zachód-północ, przy czym od stron północnych sieje się warzywa wysokie (aby nie zacieniały niższych gatunków).

fot. Michael and Christa Richert SXC

Zalety:

  • warzywnik prosty do założenia;
  • ścieżki zajmują małą powierzchnię;

Wady:

  • duże współzawodnictwo roślin; utrudniona walka z chorobami i szkodnikami;
  • problem z zaplanowaniem płodozmianu;
  • co 2-3 lata warzywnik powinno przenosić się w inne miejsce;
   

warzywnik system zagonowy fot. Pauline Eccles CC BY-SA 2.0

System zagonowy – warzywne figury geometryczne

Warzywa uprawia się na planie figur geometrycznych – prostokątów i kwadratów. Warzywa rosną w zwartych grupach – rozmieszczane są zarówno w rzędach, międzyrzędziach jak i naprzeciwlegle. Zwykle szerokość zagonów wynosi 90-120cm.

fot. Pauline Eccles CC BY-SA 2.0

Zalety:

  • lepsze wykorzystanie powierzchni, na danym obszarze można posadzić więcej warzyw;
  • w przypadku uprawy wielu gatunków warzyw naturalnie ogranicza się rozwój chwastów,
  • łatwiej wprowadzić płodozmian;

Wady:

  • niewłaściwe rozplanowanie zagonów może utrudnić prace pielęgnacyjne;
   
warzywnik system swobodnej uprawy fot. By Srl CC-BY-SA-3.0-2.5-2.0-1.0 Wikimedia Commons

System swobodnej uprawy warzyw

Warzywa rosną dosłownie wszędzie – nawet wśród roślin ozdobnych. Mogą być rozmieszczane pojedynczo lub grupami, sadzi się je nawet na obrzeżach rabat. Powinny być komponowane z innym roślinami z uwzględnieniem podobnych wysokości i rozmiarów. Dodatkowo warto planować siew tak, aby ich liście kontrastowały z kwiatami lub liśćmi roślin ozdobnych.

fot. By Srl CC-BY-SA-3.0-2.5-2.0-1.0 Wikimedia Commons

Zalety:

  • ogród wygląda efektownie; dobre wykorzystanie powierzchni i „niechcianych” miejsc w ogrodzie;
  • warzywa łatwo można komponować z gatunkami ochronnymi (np.: aksamitką, która zwalcza nicienie w glebie czy ziołami odstraszającymi szkodniki);

Wady:

  • należy posiadać wiedzę dotyczącą uprawy roślin;
  • należy uważać, aby warzywa nie rosły obok roślin-pułapek na szkodniki, np.: nasturcji;
  • walka z chorobami i szkodnikami może być utrudniona;
   
warzywnik potager fot. Andrew Curtis CC BY-SA 2.0

Potager – warzywnik ozdobny

Jest to francuski system, który zakłada rozplanowywanie i wysiew warzyw w regularnych figurach geometrycznych (kwadraty, koła, trójkąty), tworzących określone wzory. Zwykle poszczególne elementy np.: ścieżki, wykonuje się z trwałych materiałów (kamień, drewno). Warzywa komponuje się uwzględniając
nie tylko terminy plonowania, ale przede wszystkim wysokość, kolorystykę i inne atrybuty dekoracyjne.

fot. Andrew Curtis CC BY-SA 2.0

Zalety:

  • potager wygląda nie mniej dekoracyjnie niż ogród ozdobny;
  • płodozmian jest łatwy do wprowadzenia;
  • trwałe ścieżki, np.: z kamienia ograniczają występowanie chwastów i zwiększają komfort przy wykonywaniu prac pielęgnacyjnych;

Wady:

  • wymagana jest duża powierzchnia na założenie warzywniaka;
  • ozdobny charakter wymusza regularne odchwaszczanie;
  • plony powinny być zbierane stopniowo (np.: co drugą roślinę), aby nie tworzyć pustych miejsc;


autor Michał Mazik, zdjęcie główne mym CC-BY-SA-2.0 Wikimedia Commons


Warto przeczytać

To Cię zainteresuje
Pokaż więcej (8)

Komentarze

Nowe treści
Wieści z branży
Nowe rośliny
Czytelnicy radzą

Podziel się z nami swoim ogrodniczym doświadczeniem.
W nagrodę otrzymasz wybrane czasopismo.

Urban Jungle
Temat miesiąca
Urban Jungle
Zobacz więcej
Porady na ten tydzień
Tydzień 4, Sentencja nr:7
Tydzień 4, Sentencja nr:7
Skąpe zimowe światło, nadmierne lub zbyt rzadkie podlewanie mogą być przyczyną zrzucania liści, a w skrajnych przypadkach nawet zamierania całych roślin doniczkowych.
Tydzień 4, Sentencja nr:6
Tydzień 4, Sentencja nr:6
Wiele roślin w ogrodzie chętnie jest odwiedzanych przez zimujące ptaki. Na szczególną uwagę zasługują rośliny ozdobne zimą, które w dalszym ciągu mają na gałęziach owoce.
Tydzień 4, Sentencja nr:4
Tydzień 4, Sentencja nr:4
Kwiaty domowe przechodzą teraz okres spoczynku. Podlewajmy je zatem umiarkowanie, nie nawoźmy. Przenieśmy je, w jak najwidniejsze miejsce. Gatunki, które preferują wilgoć – zraszajmy.
Tydzień 4, Sentencja nr:2
Tydzień 4, Sentencja nr:2
W okresie odwilży podlejmy krzewy zimozielone rosnące w doniczkach na tarasie. Przez ich liście wyparowuje bowiem woda, co naraża rośliny na uschnięcie.
Tydzień 4, Sentencja nr:1
Tydzień 4, Sentencja nr:1
Możemy formować drzewa liściaste i iglaste – na wykonanie tego zabiegu mamy czas do końca marca (pamiętajmy jednak, że niektóre gatunki liściaste, np. klon, grab czy brzoza, po przycięciu bardzo obficie tracą soki roślinne – formuje się je od czerwca do września).
Twoja strona ogrodu