Logo
Logo
Gardeners' world listopad - grudzień 2019

Zanim opuścisz stronę, zapisz się do bezpłatnego newslettera Zielonego Ogródka i pobierz GRATIS elektroniczne wydanie Magazynu
Gardeners` World Polska.

W naszym newsletterze co tydzień znajdziesz:
  • - aktualności z branży ogrodniczej,
  • - porady ogrodnicze krok po kroku,
  • - projekty i reportaże z wizyt w ogrodach,
  • - katalog roślin ogrodowych i doniczkowych.
37
Do góry
Artykuł na: 4-5 minut

Uprawa aktinidii (kiwi) w ogrodzie

Pytanie czytelnika: Słyszałem, że istnieje pnącze o owocach przypominających w smaku i wyglądzie kiwi. Byłbym wdzięczny o podanie kilku praktycznych wskazówek dotyczących uprawy tej rośliny.

Przeczytaj także
100 pomysłów na świąteczne prezenty dla ogrodników
Przeczytaj także
100 pomysłów na świąteczne prezenty dla ogrodników
Każdy ogrodnik marzy o czym innym, ale prawie każdy kocha naturalne materiały i prezenty, które kojarzą się z roślinami, naturą, ogrodem,...

Aktinidia ostrolistna (Actinidia arguta) oraz aktinidia pstrolistna (Actinidia colomicta) to dwa gatunki pnączy kiwi, które można u nas swobodnie uprawiać. Powszechnie znane owoce kiwi pochodzą od aktinidii chińskiej (Actinidia deliciosa), która nie występuje u nas ze względu na zbyt chłodny klimat. Naturalnie występuje ona w Chinach, a uprawiana jest w Nowej Zelandii, we Włoszech, Hiszpanii, Grecji i Francji.

Obydwa gatunki są bardzo podobne w uprawie, różnią się od siebie jedynie zabarwieniem liści i siłą wzrostu. Liście aktinidii pstrolistnej są trójbarwne - zielono-biało-różowe. Pnącze to dorasta tylko do 5 m, podczas gdy gatunek ostrolistny osiąga długość 15 m. Dodatkowym walorem jest jesienne, intensywnie żółte przebarwienie.


Uprawa aktinidii

Aktinidia jest rośliną dwupienną, zatem warunkiem ukazania się owoców na osobnikach żeńskich jest posadzenie w pobliżu przynajmniej jednego egzemplarza męskiego.

Najlepsze stanowisko dla obydwu rosnących w Polsce aktinidii to miejsce słoneczne o żyznej i dość wilgotnej glebie. W celu wzbogacenia podłoża należy przed posadzeniem wykopać obszerny dół o głębokości pół metra i wypełnić go torfem lub kompostem zmieszanym z gliną.

Ze względu na dużą siłę wzrostu potrzebują one dość dużo miejsca do rozpostarcia pędów. Cięcia ograniczające rozrost pnącza najlepiej wykonywać latem lub pod koniec zimy (luty/marzec). Podpory powinny być ażurowe (siatka, drewniane sztachety, metalowe pręty), aby roślina mogła się wokół nich owijać. Co 3-4 lata powinno się wykonywać cięcie odmładzające, które dobrze wpływa na kwitnienie i owocowanie rośliny.


Aktinidia odmiana 'Bingo', fot. SGGW

Kiwi to owoce aktinidii

Jeśli zależy nam na kwiatach i owocach, należy uzbroić się w cierpliwość, gdyż sadzonki aktinidii zakwitają dopiero po około 3 latach po posadzeniu. Dekoracyjne, niewielkie białe kwiaty rozwijają się na początku maja. Zapylone kwiaty żeńskie szybko przekształcają się w owoce, które przypominają agrest wielkości 3-4 cm o równie zielonej i jadalnej skórce.

Dojrzałe owoce kiwi można zrywać z krzewów w październiku. Można jeść je na surowo, dodawać do ciast, suszyć lub robić z nich różnego rodzaju przetwory, konfitury, wina, nalewki. Surowe owoce zawierają dużo witaminy C.


Odmiany aktinidii do uprawy w ogrodzie

Powszechnie stosowane odmiany to:

  • żeńskie - 'Bingo' (na zdjęciu powyżej), 'Genewa', 'Rogów', 'Rumbo'
  • męskie, nieowocujące - 'Adam' (doskonały zapylacz), 'Gabriel M'
  • obupłciowe (samopylne) - 'Issai', 'Dr Szymanowski'
  • nowa odmiana - Aktinidia ostrolistna Vitikwi (mini kiwi)


Polskie MiniKiwi

Polskie MiniKiwi to jest owoc sezonu wczesno jesiennego, można też powiedzieć późnoletniego. Owoce zbierane są na początku września. Te owoce nie są jeszcze całkowicie dojrzałe, ale w krótkim czasie trafiają na półki sklepowe. Można je spotkać od połowy września do końca października. Jeżeli owoce są nie do końca miękkie. Trzeba poczekać aż zmiękną i można je jeść.

Owoce mini kiwi będą w niedługim czasie dostępne w szerokim asortymencie. Póki co, powszechnie dostępne są dwie odmiany. Odmiana Weiki, zielona, z miąższem zielony. Oraz odmiana Geneva, która jest całkowicie zielona. Zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Owoce tych dwóch odmian możemy spotkać w sklepach.

Choroby i szkodniki aktinidii

Aktinidia nie jest podatna na choroby grzybowe, mszyce czy gąsienice, jednak pnącze to upodobały sobie koty, którym smakują szczególnie młode pędy. Najlepszym rozwiązaniem w przypadku kociego sąsiedztwa będzie osłonięcie młodych sadzonek plastikową siatką.

Tekst: Redakcja ZielonyOgrodek.pl, zdjęcie główne: materiały prasowe


Warto przeczytać

Komentarze

To Cię zainteresuje
Pokaż więcej (7)
Powiązane rośliny
Wybrane dla Ciebie
Wieści z branży
Pomysły na Święta
Temat miesiąca
Pomysły na Święta
Zobacz więcej
Porady na ten tydzień
Tydzień 49, Sentencja nr:7
Tydzień 49, Sentencja nr:7
Nie musimy rezygnować z "żywych" kwiatów, gdy zima za oknem. W tym okresie mogą kwitnąć np. kaktusy bożonarodzeniowe (schlumbergery), ciemierniki czy kalanchoe.
Tydzień 49, Sentencja nr:6
Tydzień 49, Sentencja nr:6
Ptaki zaczynamy dokarmiać tylko wtedy, gdy pokrywa śnieżna uniemożliwia im żerowanie. Podczas bezśnieżnej zimy ptaki powinny radzić sobie same, bez naszej pomocy.
Tydzień 49, Sentencja nr:5
Tydzień 49, Sentencja nr:5
Niektóre rośliny domowe (skalnica, agapant) warto przenieść do pomieszczenia, w którym temperatura nie przekracza 10-12°C (zimą w mieszkaniu temperatura często jest bowiem zbyt wysoka, a powietrze suche). Z powodu krótkich i pochmurnych dni rośliny dobrze jest także doświetlać świetlówkami.
Tydzień 49, Sentencja nr:4
Tydzień 49, Sentencja nr:4
Formujemy drzewa liściaste i iglaste przez cały rok, ale najlepiej robić to w miesiącach listopad-marzec (WYJĄTKI: klon, grab, brzoza – po przycięciu gatunki te "płaczą", dlatego formuje się je od czerwca do września!). W przypadku drzew iglastych nie musimy zabezpieczać ran, jeśli są gatunkami żywicującymi.
Tydzień 49, Sentencja nr:1
Tydzień 49, Sentencja nr:1
Okryjmy na zimę róże. Gatunki krzewiaste (zarówno wielkokwiatowe, jak i wielokwiatowe) należy obsypać do wysokości 20 cm (np. trocinami, ziemią, piaskiem, mchem lub gałązkami drzew iglastych). Z piennych formujemy chochoł lub przyginamy gałązki do ziemi, a następnie je obsypujemy.
Twoja strona ogrodu