Bieluń to rodzaj bylin lub krzewów z rodziny psiankowatych. W Polsce naturalnie występuje bieluń dziędzierzawa (D. stramonium) - roślina jednoroczna o owocach w postaci kolczastej torebki i kwiatach skierowanych w górę.

W ogrodach uprawia się ozdobne odmiany wieloletnie, które nie wytwarzają w naszym klimacie owoców i nasion. Cenione są za bardzo duże, dzwonkowate kwiaty (skierowane do dołu), które pojawiają się w okresie letnio-jesiennym.

Bielunie wieloletnie są wrażliwe na mróz, dlatego sadzimy je najczęściej w donicach, które latem zdobią ogrody i tarasy, a na zimę (zanim przyjdą pierwsze przymrozki) przenosimy do pomieszczenia. Pojedyncze lub pełne kwiaty o pięknym, intensywnym zapachu (szczególnie wieczorem) zdobią krzew od wiosny do późnej jesieni, ponieważ roślina kilkakrotnie w ciągu sezonu powtarza kwitnienie. Liście: duże, jajowate.

Bielunie wieloletnie preferują miejsca słoneczne i zaciszne oraz glebę próchniczną, zasobną, przepuszczalną, o pH 5,5-6,5. Starsze rośliny wymagają intensywnego nawożenia w okresie wegetacji. Bielunie są bardzo wrażliwe na brak wody, ale nie lubią zraszania liści i kwiatów. Młode egzemplarze często przesadzamy do coraz większych donic, ponieważ szybko rosną (1,5-2,0 m wysokości w ciągu pierwszego roku). Rośliny przycinamy 1-3 razy w roku (poza pierwszym rokiem uprawy).

Pamiętajmy, że wszystkie części bielunia są silnie trujące.